Blog

Via mijn Facebook pagina worden er regelmatig blogs gepost die hier te lezen zijn:

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons
1 week geleden
Hetty Cornelis

Nieuw blog......B-L-O-G 56: Dááááááaááágen feest of feestdagen?Gisteren liep ik in de Action langs de schappen met kerstglitters en glimmers. ’s Avonds reed ik langs een bloemenzaak waar de gouden kerstboompjes in de etalage stonden te pronken. Bij de supermarkt kon ik niet ontkomen aan het pepernotengeweld en op social media las ik zojuist dat het sinterklaasjournaal weer is begonnen.Hoe doe jij dat? Feestvieren in december? Hoe doe jij dat met je gevoelige AD(H)D brein of dat van je kind? Hoe maak je het leuk voor al je leerlingen?Is het bij jullie dáááááááááágen feest? Met overprikkeling en jengelende kinderen? Of een juf en grote mensen die zich nu al druk maken over kadootjes en planning?Wat de Goede Sint betreft heb ik geleerd om vooral te doseren, nuchter te blijven en kordaat te zijn in het nee zeggen. Sinterklaas is echt mijn favoriet dus mijn creativiteit neemt dan alle vormen aan. Niet altijd even handig voor mijn gevoelige brein en dat van mijn kinderen. Daarom ben ik gezegend met een man die er altijd flink de rem op zette toen de kinderen klein waren.Onze kinderen mochten enkel thuis hun schoentje zetten. En alle mogelijke bezoekjes aan Sinterklaas op het werk en in winkels halveerden we gewoon. Het gevoel dat ze dan iets zouden kunnen missen hebben we geblokt… want eerlijk…. onze kinderen missen he-le-maal niets als ze ‘enkel’ naar de intocht gingen, op schoot mochten zitten bij de goedheiligman in de klas en kadootjes mochten uitpakken tijdens pakjesavond bij opa en oma.Voor ons gezin was dat meer dan genoeg. Niet alleen voor onze kinderen maar zeker ook voor mij. Natuurlijk heb ik streken uitgehaald zoals een toilet met pepernoten en een handafdruk op de tegels…… (schoensmeer zit nog in de voegen) en het gedicht van een boze Sint toen hij in een schoentje een prei ontdekte in plaats van een wortel (en dat 2 jaar achter elkaar, domme mama)… die verhalen gaan de geschiedenisboeken in.Maar voor de rest bleven we met de voetjes op de vloer en zeiden veel NEE tegen extra bezoekjes en tussendoortjes. Rust, Regelmaat en Ritme met een sausje Sinterklaas zorgde ervoor dat wij als ouders het hoofd koel konden houden en dat had een positief effect op de kinderen.We hadden geen verkleedkleren en versieringen in huis. Sinterklaas was er thuis gewoon NIET. Af en toe een film en natuurlijk het Sinterklaasjournaal maar verder geen versieringen en gekkigheid…. Behalve die zwarte veeg in het toilet…… Die hebben we vereeuwigd…..Fijne groet,HettyDe AD(H)D ervaringsexpert ... Bekijk meerBekijk minder

Nieuw blog......
1 week geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 56: Dááááááaááágen feest of feestdagen?Gisteren liep ik in de Action langs de schappen met kerstglitters en glimmers. ’s Avonds reed ik langs een bloemenzaak waar de gouden kerstboompjes in de etalage stonden te pronken. Bij de supermarkt kon ik niet ontkomen aan het pepernotengeweld en op social media las ik zojuist dat het sinterklaasjournaal weer is begonnen.Hoe doe jij dat? Feestvieren in december? Hoe doe jij dat met je gevoelige AD(H)D brein of dat van je kind? Hoe maak je het leuk voor al je leerlingen?Is het bij jullie dáááááááááágen feest? Met overprikkeling en jengelende kinderen? Of een juf en grote mensen die zich nu al druk maken over kadootjes en planning?Wat de Goede Sint betreft heb ik geleerd om vooral te doseren, nuchter te blijven en kordaat te zijn in het nee zeggen. Sinterklaas is echt mijn favoriet dus mijn creativiteit neemt dan alle vormen aan. Niet altijd even handig voor mijn gevoelige brein en dat van mijn kinderen. Daarom ben ik gezegend met een man die er altijd flink de rem op zette toen de kinderen klein waren.Onze kinderen mochten enkel thuis hun schoentje zetten. En alle mogelijke bezoekjes aan Sinterklaas op het werk en in winkels halveerden we gewoon. Het gevoel dat ze dan iets zouden kunnen missen hebben we geblokt… want eerlijk…. onze kinderen missen he-le-maal niets als ze ‘enkel’ naar de intocht gingen, op schoot mochten zitten bij de goedheiligman in de klas en kadootjes mochten uitpakken tijdens pakjesavond bij opa en oma.Voor ons gezin was dat meer dan genoeg. Niet alleen voor onze kinderen maar zeker ook voor mij. Natuurlijk heb ik streken uitgehaald zoals een toilet met pepernoten en een handafdruk op de tegels…… (schoensmeer zit nog in de voegen) en het gedicht van een boze Sint toen hij in een schoentje een prei ontdekte in plaats van een wortel (en dat 2 jaar achter elkaar, domme mama)… die verhalen gaan de geschiedenisboeken in.Maar voor de rest bleven we met de voetjes op de vloer en zeiden veel NEE tegen extra bezoekjes en tussendoortjes. Rust, Regelmaat en Ritme met een sausje Sinterklaas zorgde ervoor dat wij als ouders het hoofd koel konden houden en dat had een positief effect op de kinderen.We hadden geen verkleedkleren en versieringen in huis. Sinterklaas was er thuis gewoon NIET. Af en toe een film en natuurlijk het Sinterklaasjournaal maar verder geen versieringen en gekkigheid…. Behalve die zwarte veeg in het toilet…… Die hebben we vereeuwigd…..Fijne groet,HettyDe AD(H)D ervaringsexpert ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 56: Dááááááaááágen feest of feestdagen?
Gisteren liep ik in de Action langs de schappen met kerstglitters en glimmers. ’s Avonds reed ik langs een bloemenzaak waar de gouden kerstboompjes in de etalage stonden te pronken. Bij de supermarkt kon ik niet ontkomen aan het pepernotengeweld en op social media las ik zojuist dat het sinterklaasjournaal weer is begonnen.
Hoe doe jij dat? Feestvieren in december? Hoe doe jij dat met je gevoelige AD(H)D brein of dat van je kind? Hoe maak je het leuk voor al je leerlingen?
Is het bij jullie dáááááááááágen feest? Met overprikkeling en jengelende kinderen? Of een juf en grote mensen die zich nu al druk maken over kadootjes en planning?
Wat de Goede Sint betreft heb ik geleerd om vooral te doseren, nuchter te blijven en kordaat te zijn in het nee zeggen. Sinterklaas is echt mijn favoriet dus mijn creativiteit neemt dan alle vormen aan. Niet altijd even handig voor mijn gevoelige brein en dat van mijn kinderen. Daarom ben ik gezegend met een man die er altijd flink de rem op zette toen de kinderen klein waren.
Onze kinderen mochten enkel thuis hun schoentje zetten. En alle mogelijke bezoekjes aan Sinterklaas op het werk en in winkels halveerden we gewoon. Het gevoel dat ze dan iets zouden kunnen missen hebben we geblokt… want eerlijk…. onze kinderen missen he-le-maal niets als ze ‘enkel’ naar de intocht gingen, op schoot mochten zitten bij de goedheiligman in de klas en kadootjes mochten uitpakken tijdens pakjesavond bij opa en oma.
Voor ons gezin was dat meer dan genoeg. Niet alleen voor onze kinderen maar zeker ook voor mij. 
Natuurlijk heb ik streken uitgehaald zoals een toilet met pepernoten en een handafdruk op de tegels…… (schoensmeer zit nog in de voegen) en het gedicht van een boze Sint toen hij in een schoentje een prei ontdekte in plaats van een wortel (en dat 2 jaar achter elkaar, domme mama)… die verhalen gaan de geschiedenisboeken in.
Maar voor de rest bleven we met de voetjes op de vloer en zeiden veel NEE tegen extra bezoekjes en tussendoortjes. Rust, Regelmaat en Ritme met een sausje Sinterklaas zorgde ervoor dat wij als ouders het hoofd koel konden houden en dat had een positief effect op de kinderen.
We hadden geen verkleedkleren en versieringen in huis. Sinterklaas was er thuis gewoon NIET. Af en toe een film en natuurlijk het Sinterklaasjournaal maar verder geen versieringen en gekkigheid…. Behalve die zwarte veeg in het toilet…… Die hebben we vereeuwigd…..
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

Commentaar op Facebook

Rust, Regelmaat en Ritme..........dat gun ik alle kinderen 🙂

2 maanden geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 55:#ikbenopen Ik ben open over mijn AD(H)D. Op dit moment is dat voor mij geen psychische kwetsbaarheid maar iets waar ik rekening mee houd is het dagelijks leven.Ik heb depressie, burn-out en posttraumatische stress achter me kunnen laten door keihard te werken aan herstel.En dat harde werken zie ik als een kracht. Net als mijn enthousiasme, creativiteit en het vermogen om andere mensen in hun kracht te zetten als coach en trainer.Voor mensen om mij heen is het opvallend hoe bewust ik omga met mijn energie en hoe ik steeds keuzes maak tussen 'moeten, willen en kunnen'.Daarnaast heb ik geleerd om hulp te vragen. Dat lukt door prachtige mensen om mij heen die ik vertrouw en die mij vertrouwen geven (waarvoor dank lieverds!) Mensen die mij accepteren met mijn hieperdepieps en andere fratsen.Voor buitenstaanders lijkt mijn leven misschien wat saai en gestructureerd. Voor mij is het een way of life waardoor ik goed kan functioneren als moeder, mens en professional.En omdat ik kies voor deze weg, is er sinds een aantal jaren weer ruimte gekomen voor plezier, ontspanning én ontwikkeling. Daar ben ik enorm trots op!Zeg nou zelf, dat is toch echt wel iets om open over te mogen zijn?#ADHDAwarenessMonth ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 55:
#ikbenopen 
Ik ben open over mijn AD(H)D. Op dit moment is dat voor mij geen psychische kwetsbaarheid maar iets waar ik rekening mee houd is het dagelijks leven.
Ik heb depressie, burn-out en posttraumatische stress achter me kunnen laten door keihard te werken aan herstel.
En dat harde werken zie ik als een kracht. Net als mijn enthousiasme, creativiteit en het vermogen om andere mensen in hun kracht te zetten als coach en trainer.
Voor mensen om mij heen is het opvallend hoe bewust ik omga met mijn energie en hoe ik steeds keuzes maak tussen moeten, willen en kunnen.
Daarnaast heb ik geleerd om hulp te vragen. Dat lukt door prachtige mensen om mij heen die ik vertrouw en die mij vertrouwen geven (waarvoor dank lieverds!) Mensen die mij accepteren met mijn hieperdepieps en andere fratsen.
Voor buitenstaanders lijkt mijn leven misschien wat saai en gestructureerd. Voor mij is het een way of life waardoor ik goed kan functioneren als moeder, mens en professional.
En omdat ik kies voor deze weg, is er sinds een aantal jaren weer ruimte gekomen voor plezier, ontspanning én ontwikkeling. Daar ben ik enorm trots op!
Zeg nou zelf, dat is toch echt wel iets om open over te mogen zijn?
#ADHDAwarenessMonth

Commentaar op Facebook

Toppertje!!! En wat ik zo top vind aan jou openheid hierover is dat je een heleboel mensen hoop geeft dat je hier een weg in kan vinden!! Ben nog altijd heel erg dankbaar dat ik 1 van die mensen ben die dankzij jou openheid weer een weg gevonden heeft!!

Echt super!!😘

Ik weet hoe hobbelig en lang deze weg is. 🐻🐻🐻🐻Trots!! 💝

Top❣️

Ooit wil ik jou eens live ontmoeten! En liefst zelfs niet zo ver in de toekomst 😉.

Mag zeker in 2022 uit de taboesfeer gehaald worden

Respect❤️

Open en trots❤️

Wat ben je toch een gaaf mens!

Ik vind het fantastisch, helemaal mee eens. Sta in je kracht. ❤️

Marion Nijboer lees dit maar eens😊

💪🏻😘🍀💪🏻

❤️💐🌻🌹🌺🌼❤️

🤗🤗🤗😘😘😘

Nina Susanne

View more comments

4 maanden geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 54: spijkerbedjeIk had het al een paar keer langs zien komen..... het spijkerbedje. Een matje met daarop stekelige rondjes. Met als bedoeling om erop te gaan liggen ter ontspanning. Nou, ik liep er nog niet meteen warm voor hoor..... Wie gaat zich nou bezeren om vervolgens te hopen dat er ontspanning ontstaat?Maar gaandeweg kwam ik steeds meer reviews tegen die mij triggerde. En zo drukte ik 3 weken geleden op 'betalen' waardoor het pakket vlot werd afgeleverd.O, en wat heb ik weer gelachen met mezelf (ben ik goed in). Want het matje inclusief kussen moest natuurlijk meteen getest worden.....Eerst met shirt erop gaan liggen, op mijn bed. Dat deed niet zoveel.... Dus shirt uit en mijn blote rug lande voorzichtig op de honderden stekeltjes. Ik kan je zeggen, dat was geen pretje. Zo'n pittig gevoel dat je je afvraagt WAAROM doe ik dit?Gelukkig had ik dit leer wél de gebruiksaanwijzing gelezen dus ik wist dat ik mezelf even op de proef moest stellen.Na een paar minuten kwamen mijn stofjes op gang. Endorfine en oxytocine stroomden door mijn lijf waardoor de pijn plaats maakte voor ontspanning. Met mijn yoga skills concentreerde ik me op de plekken die om aandacht vroegen en samen met een gecontroleerde ademhaling kwam ik in een heerlijke flow.Om een lang verhaal kort te maken.... ik gebruik de spijkermat nu iedere dag. Meestal voor het slapen gaan. Soms val ik op het matje in slaap maar meestal rol ik er op tijd vanaf zodat ik ontspannen in slaap val.Vanuit het AD(H)D gedachtengoed zorgen de pijnprikkels ervoor dat je je aandacht gaat richten op je lijf ipv enkel op je hoofd (even weg van de 24/7 gedachtenstroom en chaos kenmerkend voor ADHD en ADD).Daarbij weet ik dat mijn lijf moeite heeft met het in gang zetten van geluksstofjes. Hierdoor wordt mijn beloningssysteem moeilijk getriggerd waardoor mijn kritische stemmetje dominant blijft. De spijkermat daagt mijn hormonen uit om de strijd aan te gaan met deze kriticus zodat mijn brein zich meer kan richten op successen helpende gedachten. Zie het als hormonen-gymnastiek..... wakker schudden die handel!Blij dat ik een samenwerkingspartner heb gevonden die me helpt om minder prikkelbaar te zijn.... (dat ben ik dan enkel nog maar voor het slapen gaan, haha)PS: Er zijn verschillende soorten te koop. Deze is van Flowee ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 54: spijkerbedje
Ik had het al een paar keer langs zien komen..... het spijkerbedje. Een matje met daarop stekelige rondjes. Met als bedoeling om erop te gaan liggen ter ontspanning. Nou, ik liep er nog niet meteen warm voor hoor..... Wie gaat zich nou bezeren om vervolgens te hopen dat er ontspanning ontstaat?
Maar gaandeweg kwam ik steeds meer reviews tegen die mij triggerde. En zo drukte ik 3 weken geleden op betalen waardoor het pakket vlot werd afgeleverd.
O, en wat heb ik weer gelachen met mezelf (ben ik goed in). Want het matje inclusief kussen moest natuurlijk meteen getest worden.....
Eerst met shirt erop gaan liggen, op mijn bed. Dat deed niet zoveel.... Dus shirt uit en mijn blote rug lande voorzichtig op de honderden stekeltjes. Ik kan je zeggen, dat was geen pretje. Zon pittig gevoel dat je je afvraagt WAAROM doe ik dit?
Gelukkig had ik dit leer wél de gebruiksaanwijzing gelezen dus ik wist dat ik mezelf even op de proef moest stellen.
Na een paar minuten kwamen mijn stofjes op gang. Endorfine en oxytocine stroomden door mijn lijf waardoor de pijn plaats maakte voor ontspanning. Met mijn yoga skills concentreerde ik me op de plekken die om aandacht vroegen en samen met een gecontroleerde ademhaling kwam ik in een heerlijke flow.
Om een lang verhaal kort te maken.... ik gebruik de spijkermat nu iedere dag. Meestal voor het slapen gaan. Soms val ik op het matje in slaap maar meestal rol ik er op tijd vanaf zodat ik ontspannen in slaap val.
Vanuit het AD(H)D gedachtengoed zorgen de pijnprikkels ervoor dat je je aandacht gaat richten op je lijf ipv enkel op je hoofd (even weg van de 24/7 gedachtenstroom en chaos kenmerkend voor ADHD en ADD).
Daarbij weet ik dat mijn lijf moeite heeft met het in gang zetten van geluksstofjes. Hierdoor wordt mijn beloningssysteem moeilijk getriggerd waardoor mijn kritische stemmetje dominant blijft. De spijkermat daagt mijn hormonen uit om de strijd aan te gaan met deze kriticus zodat mijn brein zich meer kan richten op successen helpende gedachten. Zie het als hormonen-gymnastiek..... wakker schudden die handel!
Blij dat ik een samenwerkingspartner heb gevonden die me helpt om minder prikkelbaar te zijn.... (dat ben ik dan enkel nog maar voor het slapen gaan, haha)
PS: Er zijn verschillende soorten te koop. Deze is van Flowee

Commentaar op Facebook

Hier ook een lid van de cactus-kussen-club!

heerlijk he

5 maanden geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 53: Liever alleen (vakantieblog).Nu weet is het zeker. Sommige dingen doe ik liever alleen.Gisterochtend stapte ik op de fiets richting Zeist. Even naar de bakker om vers gebakken broodjes en langs de supermarkt voor wat drank en spijs.In het buitenland ben ik daar niet zo'n held in maar op road-trip Holland gaat me dat prima af.Op gevoel reed ik het stadje in met soms een extra keerpunt als ik te ver uit de richting dreigde te gaan. Das het voordeel van fietsen, flexibeler gaat het niet worden, haha.De terugweg ging wat moeizamer. Toen ik voor de derde keer langs een groep scholieren fietste inclusief touringcar voor hun schoolreis, besloot ik om Google maps te raadplegen en al vlot reed ik de camping tegemoet waar de tafel al gedekt stond.Vanochtend hetzelfde plan maar dan samen met manlief. En dan wordt het in mijn AD(H)D hoofd plots een heel ander verhaal.Ik moet dan ineens rekening houden met iemand anders. En ik kan dat enorm goed! Zo goed zelfs dat ik er totaal in doorschiet.Een onhandige onzekerheid en afhankelijkheid daalde op mij neer waardoor ik de juiste route niet meer wist.En een bakker was ook al niet zo snel te vinden dus reden we nog maar een rondje of 2.Hoe komt het dat ik het in mijn eentje gewoon doe, en dat ik in bijzin van een ander zo anders functioneer?.Is het écht zo dat ik ditsoort dingen liever alleen doe? Ik geloof er niets van.Even voor de duidelijkheid, ik heb dit niet enkel met manlief hoor..... bij autorijden met een bijrijder heb ik er ook last van...... of een city-trip met vrienden..... en zo kan ik nog wel wat voorbeelden bedenken......Mijn brein krijgt gewoon een extra prikkel als ik met anderen ben.Bewustwordingen zoals deze zijn iedere keer kleine paragrafen van mijn handleiding. Een handleiding van mijn AD(H)D en, belangrijker nog, van mezelf als mens.Ik zie het als nieuwe ontdekkingen, nieuwe details waar ik van kan leren.Want daar ben ik nooit te oud voor, toch? ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 53: Liever alleen (vakantieblog)
.
Nu weet is het zeker. Sommige dingen doe ik liever alleen
.
Gisterochtend stapte ik op de fiets richting Zeist. Even naar de bakker om vers gebakken broodjes en langs de supermarkt voor wat drank en spijs
.
In het buitenland ben ik daar niet zon held in maar op road-trip Holland gaat me dat prima af
.
Op gevoel reed ik het stadje in met soms een extra keerpunt als ik te ver uit de richting dreigde te gaan. Das het voordeel van fietsen, flexibeler gaat het niet worden, haha
.
De terugweg ging wat moeizamer. Toen ik voor de derde keer langs een groep scholieren fietste inclusief touringcar voor hun schoolreis, besloot ik om Google maps te raadplegen en al vlot reed ik de camping tegemoet waar de tafel al gedekt stond
.
Vanochtend hetzelfde plan maar dan samen met manlief. En dan wordt het in mijn AD(H)D hoofd plots een heel ander verhaal
.
Ik moet dan ineens rekening houden met iemand anders. En ik kan dat enorm goed! Zo goed zelfs dat ik er totaal in doorschiet
.
Een onhandige onzekerheid en afhankelijkheid daalde op mij neer waardoor ik de juiste route niet meer wist
.
En een bakker was ook al niet zo snel te vinden dus reden we nog maar een rondje of 2
.
Hoe komt het dat ik het in mijn eentje gewoon doe, en dat ik in bijzin van een ander zo anders functioneer?
.
Is het écht zo dat ik ditsoort dingen liever alleen doe? Ik geloof er niets van
.
Even voor de duidelijkheid, ik heb dit niet enkel met manlief hoor..... bij autorijden met een bijrijder heb ik er ook last van...... of een city-trip met vrienden..... en zo kan ik nog wel wat voorbeelden bedenken.....
.
Mijn brein krijgt gewoon een extra prikkel als ik met anderen ben
.
Bewustwordingen zoals deze zijn iedere keer kleine paragrafen van mijn handleiding. Een handleiding van mijn AD(H)D en, belangrijker nog, van mezelf als mens
.
Ik zie het als nieuwe ontdekkingen, nieuwe details waar ik van kan leren
.
Want daar ben ik nooit te oud voor, toch?

Commentaar op Facebook

Wat fijn om weer zoveel super herkenbare blogs van je te lezen!!!🤩🤩🤩

Idd nooit te oud om nieuwe details van je handleiding toe te voegen. Zo ben ik nog maar net begonnen aan het schrijven van mijn handleiding 2.0 ☺️

Herkenbaar zeg!!! 🥰

5 maanden geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 52: de GROTE stad.....Gisteren deden we een dagje Utrecht. Heerlijk wandelen langs de oude grachten. Op zoek naar mooie plekjes en toffe winkeltjes.We waren al een tijdje niet meer zo in de drukte geweest wegens corona. En.... aangezien wij in Zeeuws-Vlaanderen wonen, zijn wij zowieso niet zo gewend aan ditsoort drukte.Toen ik de vele studentenfietsen zag staan werd ik even terug gesmeten in de tijd.Ik was een jaar of 19 en veel van mijn vriendinnen zaten op kamers. Met mijn ov-jaarkaart sjeesde ik heel Nederland door met de trein om ze te bezoeken. Heerlijk vond ik dat..En tegelijk overschatte ik mezelf keer op keer. Korte nachten, dagen slenteren door de stad, prikkel op prikkel in mijn gevoelige brein.Zeker die ene keer..... ik was bek af na 3 nachten studentenleven..... ze zouden me naar de trein brengen..... ik telde de minuten af, zo verlangde ik naar huis...... en het duurde maar voordat we konden vertrekken....... ."Niet zo stressen, als we over 10min vertrekken, dan haal je de trein nog met gemak" zeiden ze.....Dus ik telde de laatste minuten af met mijn schoenen aan en mij jas op schoot, klaar voor vertrek.Eindelijk liep ik de trap op naar het perron. De conducteur blies op zijn fluitje, deuren gingen dicht, de trein gleed weg voor mijn neus..... en daar stond ik met mijn volle hoofd.Tranen van woede, frustratie en teleurstelling.En ze snapten niet waar ik me zo druk om maakte."Dan ben je gewoon iets later thuis" was hun visie.Wisten ze wel wat dat betekende?.Een uur later betekende 60 minuten langer prikkels incasseren. 60 minuten langer onderdeel van de maatschappij. 60 minuten langer wachten tot ik kon opladen. 60 minuten later op de plek waar ik al lang had moeten zijn.Nu ik beter weet wat mijn lijf en brein aankan, laat ik het niet meer zover komen.Had ik dat toen al willen weten? Geen idee, ik kan de tijd niet meer terugdraaien .Wat ik wel weet is dat ik er enorm veel van heb geleerd.En nu ik het me herinner, midden tussen de studentenfietsen in de GROTE stad, leer ik er weer opnieuw van.....Strakjes op tijd terug naar het bosveld, naar de camping, naar onze caravan.Mijn veilige plek om op te laden......Meer blogs lezen? Kijk op www.adhdervaringsexpert.nl/blog/ ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 52:  de GROTE stad....
.
Gisteren deden we een dagje Utrecht. Heerlijk wandelen langs de oude grachten. Op zoek naar mooie plekjes en toffe winkeltjes
.
We waren al een tijdje niet meer zo in de drukte geweest wegens corona. En.... aangezien wij in Zeeuws-Vlaanderen wonen, zijn wij zowieso niet zo gewend aan ditsoort drukte
.
Toen ik de vele studentenfietsen zag staan werd ik even terug gesmeten in de tijd
.
Ik was een jaar of 19 en veel van mijn vriendinnen zaten op kamers. Met mijn ov-jaarkaart sjeesde ik heel Nederland door met de trein om ze te bezoeken. Heerlijk vond ik dat.
.
En tegelijk overschatte ik mezelf keer op keer. Korte nachten, dagen slenteren door de stad, prikkel op prikkel in mijn gevoelige brein
.
Zeker die ene keer..... ik was bek af na 3 nachten studentenleven..... ze zouden me naar de trein brengen..... ik telde de minuten af, zo verlangde ik naar huis...... en het duurde maar voordat we konden vertrekken....... 
.
Niet zo stressen, als we over 10min vertrekken, dan haal je de trein nog met gemak zeiden ze....
.
Dus ik telde de laatste minuten af met mijn schoenen aan en mij jas op schoot, klaar voor vertrek
.
Eindelijk liep ik de trap op naar het perron. De conducteur blies op zijn fluitje, deuren gingen dicht, de trein gleed weg voor mijn neus..... en daar stond ik met mijn volle hoofd
.
Tranen van woede, frustratie en teleurstelling
.
En ze snapten niet waar ik me zo druk om maakte
.
Dan ben je gewoon iets later thuis was hun visie
.
Wisten ze wel wat dat betekende?
.
Een uur later betekende 60 minuten langer prikkels incasseren. 60 minuten langer onderdeel van de maatschappij. 60 minuten langer wachten tot ik kon opladen. 60 minuten later op de plek waar ik al lang had moeten zijn
.
Nu ik beter weet wat mijn lijf en brein aankan, laat ik het niet meer zover komen
.
Had ik dat toen al willen weten? Geen idee, ik kan de tijd niet meer terugdraaien 
.
Wat ik wel weet is dat ik er enorm veel van heb geleerd
.
En nu ik het me herinner, midden tussen de studentenfietsen in de GROTE stad,  leer ik er weer opnieuw van....
.
Strakjes op tijd terug naar het bosveld, naar de camping, naar onze caravan
.
Mijn veilige plek om op te laden.....
.
Meer blogs lezen? Kijk op www.adhdervaringsexpert.nl/blog/
5 maanden geleden
De ADHD ervaringsexpert

B-L-O-G 51: Vakantie blogje.Ik ga op vakantie en neem mee, mijn tandenborstel en mijn AD(H)D.Kampeervakanties waren niet altijd een pretje voordat ik mijn diagnose kreeg.De overgang van een druk werkend leven naar rust en avontuur (soort van dan) zorgde voor nog meer onrust in mijn chaotische brein.Ik had toen geen benul en manlief ook niet dus overviel het me steeds en het enige wat ik kon doen was om de 2 dagen flink janken en vooral heul veul slapen.Op de een of andere manier liep ik leeg in energie door de meest bijzondere hersenspinsels die je je maar kunt bedenken.Zo werd ik in de loop van de vakantie steeds banger om smetvrees te ontwikkelen waardoor ik iedere dag puzzelde hoe ik mijn tandenborstel op een hygiënische manier kon wegleggen op het plankje onder de spiegel in het washok op de camping.Kun je nagaan hoeveel kostbare energie ik 's morgens al verspilde in die paar minuten voor de spiegel. .Vanochtend tijdens het tandenpoetsen in het toiletgebouw op onze camping moest ik hier ineens weer aan denken.Best even pijnlijk om hieraan herinnerd te worden maar wat bij mij overheerst is trots op mijn doorzettingsvermogen dat ik ditsoort angsten heb overwonnen.Helemaal nu ik sinds een aantal jaren weet wat AD(H)D met mij doet en wat ik kan doen om een fijn en ontspannen mens te blijven.Hierdoor zijn onze vakanties weer waar ze voor bedoeld zijn.Meer blogs lezen? Leuke vakantie bezigheid..... adhdervaringsexpert.nl/blog/. ... Bekijk meerBekijk minder

B-L-O-G 51: Vakantie blogje
.
Ik ga op vakantie en neem mee, mijn tandenborstel en mijn AD(H)D
.
Kampeervakanties waren niet altijd een pretje voordat ik mijn diagnose kreeg
.
De overgang van een druk werkend leven naar rust en avontuur (soort van dan) zorgde voor nog meer onrust in mijn chaotische brein
.
Ik had toen geen benul en manlief ook niet dus overviel het me steeds en het enige wat ik kon doen was om de 2 dagen flink janken en vooral heul veul slapen
.
Op de een of andere manier liep ik leeg in energie door de meest bijzondere hersenspinsels die je je maar kunt bedenken
.
Zo werd ik in de loop van de vakantie steeds banger om smetvrees te ontwikkelen waardoor ik iedere dag puzzelde hoe ik mijn tandenborstel op een hygiënische manier kon wegleggen op het plankje onder de spiegel in het washok op de camping
.
Kun je nagaan hoeveel kostbare energie ik s morgens al verspilde in die paar minuten voor de spiegel. 
.
Vanochtend tijdens het tandenpoetsen in het toiletgebouw op onze camping moest ik hier ineens weer aan denken
.
Best even pijnlijk om hieraan herinnerd te worden maar wat bij mij overheerst is trots op mijn doorzettingsvermogen dat ik ditsoort angsten heb overwonnen
.
Helemaal nu ik sinds een aantal jaren weet wat AD(H)D met mij doet en wat ik kan doen om een fijn en ontspannen mens te blijven
.
Hierdoor zijn onze vakanties weer waar ze voor bedoeld zijn
.
Meer blogs lezen? Leuke vakantie bezigheid..... https://adhdervaringsexpert.nl/blog/
.

Commentaar op Facebook

Wij kamperen altijd. Voor mijn oudste altijd een spannende overgang qua slapen (te lang licht) en toch weer anders dan thuis. Toch houden we zoveel als kan "thuis" aan en nemen we van alles mee om zijn plekje in de tent thuis te maken. Nachtlampje, wekker en een aantal knuffels gaan mee. Ook de naar bed routine houden we hetzelfde alleen vaak wat later. Dat helpt enorm. En wat ook helpt is hem, ook speelt ie heerlijk, op tijd en afspraak terug halen naar de tent voor even rust. Dat gaat best goed. Nu hij 11 is en zijn zus 9 gaan ze voor het eerst in hun eigen tent. Een speciale extra donkere tent.. Laten we hopen voor hem op betere nachten

BEKIJK MEER