meer begrip voor en beter begrijpen van ADHD

Blog

Via mijn Facebook pagina worden er regelmatig blogs gepost die hier te lezen zijn:

3 weken geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 26: Ze nam afscheid en nam mee….. op eigen kracht en haar recente diagnose AD(H)D….

Na 2 jaar gezinscoaching is het tijd om af te sluiten. Vorige week was ik al wezen lunchen met haar 9-jarige zoon en vandaag zouden moeder en ik een wandeling maken en een lekkere bak koffie drinken aan de Zeeuws-Vlaamse kust.

Trouwens, even tussendoor…. Wat ben ik toch een ongelooflijke bofkont dat ik de ruimte kan opzoeken met mijn klanten. De zee, het strand, de duinen…… niets heerlijker dan de buitenlucht voor een goed gesprek…..

Even terugkieke (op z’n zeeuws)…

2 jaar geleden maakte ik kennis met 2 zwaar vermoeide ouders. Het huilen stond hen nader dan het lachen. Hoe kom je als ouders op 1 lijn? Hoe hou je je stuur vast in de opvoeding bij 2 jonge kinderen waarvan er in ieder geval eentje alle kanten op stuitert? Hoe hou je het leuk met elkaar? Hoe hou je het vol voor jezelf?

Avond aan avond spraken we over wat er wél goed ging en we deelden ervaring over heel veel verschillende manieren van opvoeden. En dat werkte!
Ouders kozen samen een eigen opvoedstijl die passend was bij hun als ouders en die aansloot bij de behoefte van de kinderen. En na een paar maanden kwam er meer rust en ruimte.

Toen bleek dat de oudste zoon problemen had op school met concentreren en de sociale, kwamen er gesprekken met de juf en al snel bleek dat er meer nodig was om te achterhalen wat de behoefte was van deze knul.
Ouders besloten om een diagnostisch onderzoek te starten en deze jongen bleek kenmerken van AD(H)D te hebben met als resultaat de officiele diagnose.

Veel kwartjes vielen op zijn plaats voor zowel ouders, de jongen als voor school. We gingen als het ware dezelfde taal spreken zodat de jongen op de juiste manier begeleid kon gaan worden. Ik bleef met ouders werken en startte een traject met de zoon als kindercoach.

Moeder en zoon maakten veel visueel in huis en enkele regeltjes werden aangepast. Op de wc kwam bijvoorbeeld een handgeschreven kaartje met ‘handen wassen’ met 4 peilen er omheen. Op zijn ontbijtbordje kwam een briefje te liggen met peilen naar zijn medicatie.

Moeder besloot om aan te sluiten bij mijn 3-delige ervaringstraining ‘Doe de AD(H)D’ en deelde opgedane kennis met haar man. Ik merkte de verwarring want deze moeder herkende zichzelf enorm in de verhalen en aanpak. Ze besloot daarom om een onderzoek te starten voor zichzelf. Enkele maanden later kwam daar ook de diagnose: AD(H)D. Moeder vond eindelijk erkenning en herkenning in haar gevoel van ‘anders’ zijn.

En nu….. nu zitten we samen een verse appelbol te eten en kijken uit over de zee. Wat begrijpen we elkaar goed. Wat herkennen we veel in- en van elkaar. En weet je, hoe lastig het soms ook is…. Als het zo gelijkgestemd voelt tussen ouder(s) en coach…. Dan is het tijd om afscheid te nemen. Want gelijkgestemd betekent ook dat mensen in hun kracht staan…… Ze verdienen dan de ruimte om op eigen kracht verder te gaan.

Met het volste vertrouwen neem ik afscheid…. En we zullen elkaar vast nog wel spreken…… niet meer als moeder en als coach….. maar als ervaringsdeskundigen onder elkaar.

Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 26: Ze nam afscheid en nam mee….. op eigen kracht en haar recente diagnose AD(H)D….
Na 2 jaar gezinscoaching is het tijd om af te sluiten. Vorige week was ik al wezen lunchen met haar 9-jarige zoon en vandaag zouden moeder en ik een wandeling maken en een lekkere bak koffie drinken aan de Zeeuws-Vlaamse kust.
Trouwens, even tussendoor…. Wat ben ik toch een ongelooflijke bofkont dat ik de ruimte kan opzoeken met mijn klanten. De zee, het strand, de duinen…… niets heerlijker dan de buitenlucht voor een goed gesprek…..
Even terugkieke (op z’n zeeuws)…
2 jaar geleden maakte ik kennis met 2 zwaar vermoeide ouders. Het huilen stond hen nader dan het lachen. Hoe kom je als ouders op 1 lijn? Hoe hou je je stuur vast in de opvoeding bij 2 jonge kinderen waarvan er in ieder geval eentje alle kanten op stuitert? Hoe hou je het leuk met elkaar? Hoe hou je het vol voor jezelf?
Avond aan avond spraken we over wat er wél goed ging en we deelden ervaring over heel veel verschillende manieren van opvoeden. En dat werkte!
Ouders kozen samen een eigen opvoedstijl die passend was bij hun als ouders en die aansloot bij de behoefte van de kinderen. En na een paar maanden kwam er meer rust en ruimte.
Toen bleek dat de oudste zoon problemen had op school met concentreren en de sociale, kwamen er gesprekken met de juf en al snel bleek dat er meer nodig was om te achterhalen wat de behoefte was van deze knul. 
Ouders besloten om een diagnostisch onderzoek te starten en deze jongen bleek kenmerken van AD(H)D te hebben met als resultaat de officiele diagnose.
Veel kwartjes vielen op zijn plaats voor zowel ouders, de jongen als voor school. We gingen als het ware dezelfde taal spreken zodat de jongen op de juiste manier begeleid kon gaan worden. Ik bleef met ouders werken en startte een traject met de zoon als kindercoach. 
Moeder en zoon maakten veel visueel in huis en enkele regeltjes werden aangepast. Op de wc kwam bijvoorbeeld een handgeschreven kaartje met ‘handen wassen’ met 4 peilen er omheen. Op zijn ontbijtbordje kwam een briefje te liggen met peilen naar zijn medicatie.
Moeder besloot om aan te sluiten bij mijn 3-delige ervaringstraining ‘Doe de AD(H)D’ en deelde opgedane kennis met haar man. Ik merkte de verwarring want deze moeder herkende zichzelf enorm in de verhalen en aanpak. Ze besloot daarom  om een onderzoek te starten voor zichzelf. Enkele maanden later kwam daar ook de diagnose: AD(H)D. Moeder vond eindelijk erkenning en herkenning in haar gevoel van ‘anders’ zijn.
En nu….. nu zitten we samen een verse appelbol te eten en kijken uit over de zee. Wat begrijpen we elkaar goed. Wat herkennen we veel in- en van elkaar. En weet je, hoe lastig het soms ook is…. Als het zo gelijkgestemd voelt tussen ouder(s) en coach…. Dan is het tijd om afscheid te nemen. Want gelijkgestemd betekent ook dat mensen in hun kracht staan…… Ze verdienen dan de ruimte om op eigen kracht verder te gaan. 
Met het volste vertrouwen neem ik afscheid…. En we zullen elkaar vast nog wel spreken…… niet meer als moeder en als coach….. maar als ervaringsdeskundigen onder elkaar.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

💖😘

Wow, wat heb je dat fantastisch kunnen doen Hetty.

Prachtig!

1 maand geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Extra blog: Geïnspireerd door mijn opleiding neem ik mee…. Het leiderschap over mezelf en over mijn
AD(H)D….

Zoals je ongetwijfeld al op sociale-media hebt kunnen lezen volg ik een opleiding bij mijn collega’s van VraagKracht. 6 maanden lang dompel ik mij onder in het oplossingsgerichte gedachtengoed.
De afgelopen 2 dagen werkten we aan (persoonlijk) leiderschap en we oefenden wat af! Het mooie is dat we steeds oefenen met elkaar. Dat betekent dat je steeds de kans krijgt om je met je eigen vraag aan de slag te gaan terwijl de ander kan oefenen met gesprekstechnieken.
En dat doet een heleboel met me…..

Ik heb verschillende vraagstukken op tafel kunnen gooien waaronder ook een aantal heel persoonlijke. Denk aan de toekomst van mijn bedrijf, het omgaan met een (te) vol agenda en de balans tussen werk en privé.

Nu al die intense gesprekken na borrelen in mijn brein bedenk ik het volgende: Waarin heb ik het afgelopen jaar het leiderschap genomen?

En het is me ineens erg duidelijk….. het is mijn AD(H)D; Ik heb het leiderschap genomen over mijn eigen diagnose. En jeetje, wat ben ik daar blij om. Ik ben keihard aan de slag gegaan met de wetenschap dat ik AD(H)D heb waardoor er een enorme bewustwording is gekomen.

🍀 Ik heb ontdekt hoe mijn brein werkt
🍀 Ik ben me bewust van de vele gedachten die ik heb
🍀 Hoe mijn lijf daar op reageert
🍀 Welk gedrag ik vervolgens kies zodat ik en fijn mens blijf.

Deze vorm van leiderschap heeft me geholpen met het vergroten van mijn zelfkennis maar zeker heeft het me geholpen om een fijne moeder en geliefde te blijven voor het allerbelangrijkste in mijn leven, namelijk mijn gezin.

Ik ben ongelooflijk trots dat ik van mijn diagnose inmiddels mijn bedrijf heb gemaakt waardoor ik stevig in mijn schoenen sta. Die stevigheid heeft een enorm positief effect op de mensen waarmee ik samen leef en waarmee ik samenwerk. Het is een dagelijks cadeau wat ik met alle liefde mag ontvangen en mag uitpakken.

Het leiderschap over mijn AD(H)D….. dat betekent niet dat ik het 100% alleen doe. Dat betekent ook niet dat ik het 100% alleen kan. In mijn privéleven is mijn lieve man hierin mijn steun en toeverlaat. Hij kent mij door en door en ik heb geleerd om naar hem te luisteren als ik als een blinde stier door het huis loop omdat ik overprikkeld ben of als ik last heb van onduidelijkheid en onvoorspelbaarheid.

Op dat moment heb ik hem keihard nodig! Eigenlijk is het ook niet zo vreemd omdat ik bepaalde AD(H)D gekkigheden pas zie als anderen mij erop wijzen. Dat is het bewijs dat leiderschap niet betekent dat je het alleen hoeft te doen want:

🍀 Leiderschap betekent niet dat je de weg nooit kwijt raakt
🍀 Leiderschap betekent niet dat je nooit steun en sturing nodig hebt
🍀 Leiderschap betekent niet dat je soms nood hebt aan een schouder om op te huilen

Leiderschap kun je dus best in de eendje 🐥 proberen, maar weet dat je nooit alleen bent…..

Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Extra blog: Geïnspireerd door mijn opleiding neem ik mee…. Het leiderschap over mezelf en over mijn 
AD(H)D….
Zoals je ongetwijfeld al op sociale-media hebt kunnen lezen volg ik een opleiding bij mijn collega’s van VraagKracht. 6 maanden lang dompel ik mij onder in het oplossingsgerichte gedachtengoed.
De afgelopen 2 dagen werkten we aan (persoonlijk) leiderschap en we oefenden wat af! Het mooie is dat we steeds oefenen met elkaar. Dat betekent dat je steeds de kans krijgt om je met je eigen vraag aan de slag te gaan terwijl de ander kan oefenen met gesprekstechnieken.
En dat doet een heleboel met me….. 
Ik heb verschillende vraagstukken op tafel kunnen gooien waaronder ook een aantal heel persoonlijke. Denk aan de toekomst van mijn bedrijf, het omgaan met een (te) vol agenda en de balans tussen werk en privé.
Nu al die intense gesprekken na borrelen in mijn brein bedenk ik het volgende: Waarin heb ik het afgelopen jaar het leiderschap genomen?
En het is me ineens erg duidelijk….. het is mijn AD(H)D; Ik heb het leiderschap genomen over mijn eigen diagnose. En jeetje, wat ben ik daar blij om. Ik ben keihard aan de slag gegaan met de wetenschap dat ik AD(H)D heb waardoor er een enorme bewustwording is gekomen. 
🍀 Ik heb ontdekt hoe mijn brein werkt
🍀 Ik ben me bewust van de vele gedachten die ik heb
🍀 Hoe mijn lijf daar op reageert
🍀 Welk gedrag ik vervolgens kies zodat ik en fijn mens blijf.
Deze vorm van leiderschap heeft me geholpen met het vergroten van mijn zelfkennis maar zeker heeft het me geholpen om een fijne moeder en geliefde te blijven voor het allerbelangrijkste in mijn leven, namelijk mijn gezin.
Ik ben ongelooflijk trots dat ik van mijn diagnose inmiddels mijn bedrijf heb gemaakt waardoor ik stevig in mijn schoenen sta. Die stevigheid heeft een enorm positief effect op de mensen waarmee ik samen leef en waarmee ik samenwerk. Het is een dagelijks cadeau wat ik met alle liefde mag ontvangen en mag uitpakken.
Het leiderschap over mijn AD(H)D….. dat betekent niet dat ik het 100% alleen doe. Dat betekent ook niet dat ik het 100% alleen kan. In mijn privéleven is mijn lieve man hierin mijn steun en toeverlaat. Hij kent mij door en door en ik heb geleerd om naar hem te luisteren als ik als een blinde stier door het huis loop omdat ik overprikkeld ben of als ik last heb van onduidelijkheid en onvoorspelbaarheid. 
Op dat moment heb ik hem keihard nodig! Eigenlijk is het ook niet zo vreemd omdat ik bepaalde AD(H)D gekkigheden pas zie als anderen mij erop wijzen. Dat is het bewijs dat leiderschap niet betekent dat je het alleen hoeft te doen want:
🍀 Leiderschap betekent niet dat je de weg nooit kwijt raakt
🍀 Leiderschap betekent niet dat je nooit steun en sturing nodig hebt
🍀 Leiderschap betekent niet dat je soms nood hebt aan een schouder om op te huilen
Leiderschap kun je dus best in de eendje 🐥 proberen, maar weet dat je nooit alleen bent….. 
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Zo jammer dat jij zover van ons vandaan zit Jij in Zeeland wij in s Gravendeel Zou fijn zijn als je hier dichterbij zou zitten Loop tegen zo wel aan met n zoon met ADHD..... Maar complimenten hoe jij het doet en dit met anderen deelt Daar leer ik van 😘

Hoe indrukwekkend wat jij allemaal uit de opleiding haalt. En tegelijk is dat ook weer niet verbazend bij hoe ik je inmiddels ken: als een nieuwsgierige, doordenkende en onderzoekende vrouw. Wat een feest dat je er bij bent!

WoW Hetty wat ben je toch een toppertje!!! En wat doe je toch veel mooie, leuke dingen!!!!Dankjewel dat je ook dit weer deelt. Precies wat ik vandaag even nodig had!!!

1 maand geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 25: Ik sprak een specialist eenzaamheid en nam mee……haar ervaring in het 'anders' zijn en mijn ADHD…

Gastblog van Jeanine Sinke van Het Aandachtshuis

Op de lagere school voelde ik me vaak een buitenbeentje. Ik paste gewoon net niet. Ik was veel ziek en daardoor vaak afwezig en dat maakte dat ik niet zo gemakkelijk vriendjes kon maken, altijd het gevoel had dat ik de stof niet snapte omdat ik veel uitleg miste en met spelletjes of gym niet gekozen werd omdat ik me niet zo goed kon inspannen. Al met al, herinner ik mij dat ik vaak in de pauze kinderen buiten hoorde spelen terwijl ik mijn werk nog af moest maken, want: ’eerst je werk af voor je iets leuks mag doen’.
We praten hier over 40 jaar geleden. Een heel andere tijd. Een tijd van in de hoek staan en als strafwerk 100 keer dezelfde zin opschrijven.

Tegenwoordig zijn de omstandigheden anders maar is ‘je anders voelen’ geen uitzondering. Misschien voel je je anders omdat je van andere kleding houdt dan de meeste anderen, misschien heb je een beperking waardoor je je anders voelt dan anderen, misschien begrijp je anderen niet goed of misschien voel je je anders omdat je op een andere manier van mensen houdt dan de meesten doen. Je vindt geen aansluiting bij anderen. Wat er kan gebeuren is dat je ontzettend je best gaat doen om toch bij die anderen te horen. Ook al is het helemaal niet wat je zelf wilt, je doet het om maar mee te kunnen doen. Misschien rook je stoer mee, misschien koop je bepaalde merkkleding om er bij te horen. Je loopt op je tenen maar je wordt er erg ongelukkig van op den duur, omdat het niet is wat je hart je ingeeft.

Je kunt je ook volledig gaan terugtrekken. Je gaat mensen uit de weg (je vertelt dat je een echte ‘einselganger’ bent). Je doet liever dingen alleen dan gaat het tenminste zoals je zelf wilt. Maar hoe meer je je terugtrekt hoe minder je contact hebt met anderen en hoe meer je ook het contact zult missen. Want je wilt wel contact maar je weet niet meer hoe. Wanneer je je dagen vult met alles doen alleen zoals jij het gewend bent kom je in een bepaald patroon. Eenmaal in dat patroon is het hier lastig uit komen. Je krijgt een minder positief zelfbeeld, je begrijpt anderen minder goed, je wordt minder vrolijk en je kunt je heel alleen voelen.

Als je niemand hebt in je omgeving die jou accepteert zoals je bent, die jou niet de aandacht geeft die je nodig hebt en die jou niet af en toe een schouderklopje geeft dan staan die eenzame gevoelens op de hoek op je te wachten. Het is een te kort aan informatie en inzicht op het gebied van eenzaamheid waardoor docenten, begeleiders, huisartsen, psychologen, ouders, mantelzorgers, buren wie dan ook niet in kunnen grijpen wanneer iemand eenzame gevoelens ervaart. Je kunt het namelijk niet zien aan iemand. Ook wanneer je heel veel vrienden hebt en een heleboel mensen om je heen verzameld kun je je erg eenzaam voelen.

Eenzame gevoelens komen voor bij alle mensen, op alle leeftijden en is heel normaal. Je moet er iets aan doen wanneer je er last van krijgt want dat is niet normaal.
Laat je goed informeren over eenzaamheid en help daarmee iemand in je omgeving of jezelf.

Jeanine Sinke, specialist eenzaamheid, eigenaar van Het Aandachtshuis

Bedankt Jeanine en fijne groet,
Hetty
de AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 25: Ik sprak een specialist eenzaamheid en nam mee……haar ervaring in het anders zijn en mijn ADHD…
Gastblog van  Jeanine Sinke van Het Aandachtshuis
Op de lagere school voelde ik me vaak een buitenbeentje. Ik paste gewoon net niet. Ik was veel ziek en daardoor vaak afwezig en dat maakte dat ik niet zo gemakkelijk vriendjes kon maken, altijd het gevoel had dat ik de stof niet snapte omdat ik veel uitleg miste en met spelletjes of gym niet gekozen werd omdat ik me niet zo goed kon inspannen. Al met al, herinner ik mij dat ik vaak in de pauze kinderen buiten hoorde spelen terwijl ik mijn werk nog af moest maken, want: ’eerst je werk af voor je iets leuks mag doen’. 
We praten hier over 40 jaar geleden. Een heel andere tijd. Een tijd van in de hoek staan en als strafwerk 100 keer dezelfde zin opschrijven. 
Tegenwoordig zijn de omstandigheden anders maar is ‘je anders voelen’ geen uitzondering. Misschien voel je je anders omdat je van andere kleding houdt dan de meeste anderen, misschien heb je een beperking waardoor je je anders voelt dan anderen, misschien begrijp je anderen niet goed of misschien voel je je anders omdat je op een andere manier van mensen houdt dan de meesten doen. Je vindt geen aansluiting bij anderen. Wat er kan gebeuren is dat je ontzettend je best gaat doen om toch bij die anderen te horen. Ook al is het helemaal niet wat je zelf wilt, je doet het om maar mee te kunnen doen. Misschien rook je stoer mee, misschien koop je bepaalde merkkleding om er bij te horen. Je loopt op je tenen maar je wordt er erg ongelukkig van op den duur, omdat het niet is wat je hart je ingeeft. 
Je kunt je ook volledig gaan terugtrekken. Je gaat mensen uit de weg (je vertelt dat je een echte ‘einselganger’ bent). Je doet liever dingen alleen dan gaat het tenminste zoals je zelf wilt. Maar hoe meer je je terugtrekt hoe minder je contact hebt met anderen en hoe meer je ook het contact zult missen. Want je wilt wel contact maar je weet niet meer hoe. Wanneer je je dagen vult met alles doen alleen zoals jij het gewend bent kom je in een bepaald patroon. Eenmaal in dat patroon is het hier lastig uit komen. Je krijgt een minder positief zelfbeeld, je begrijpt anderen minder goed, je wordt minder vrolijk en je kunt je heel alleen voelen.
Als je niemand hebt in je omgeving die jou accepteert zoals je bent, die jou niet de aandacht geeft die je nodig hebt en die jou niet af en toe een schouderklopje geeft dan staan die eenzame gevoelens op de hoek op je te wachten. Het is een te kort aan informatie en inzicht op het gebied van eenzaamheid waardoor docenten, begeleiders, huisartsen, psychologen, ouders, mantelzorgers, buren wie dan ook niet in kunnen grijpen wanneer iemand eenzame gevoelens ervaart. Je kunt het namelijk niet zien aan iemand. Ook wanneer je heel veel vrienden hebt en een heleboel mensen om je heen verzameld kun je je erg eenzaam voelen. 
Eenzame gevoelens komen voor bij alle mensen, op alle leeftijden en is heel normaal. Je moet er iets aan doen wanneer je er last van krijgt want dat is niet normaal.
Laat je goed informeren over eenzaamheid en help daarmee iemand in je omgeving of jezelf.
Jeanine Sinke, specialist eenzaamheid, eigenaar van Het Aandachtshuis
Bedankt Jeanine en fijne groet,
Hetty
de AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Dankjewel Hetty, dat ik een plekje krijg in jou mooie onderneming

2 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 24: Deze ouders spreken toe en nemen mee…. Hun zoon van 9 jaar en zijn ADHD…
..
De ouders die ik spreek zaten een aantal weken geleden nog met de handen in het haar. Een druk gezin met veel negatieve interactie en onrust. En daar wilden ze graag stappen in zetten.
..
Ik besprek wat er allemaal al best goed ging en al snel kwam er een rijtje successen: we blijven rustig als er ruzie is tussen de kinderen. We laten de kinderen keuze maken uit 2 mogelijkheden. We negeren klagelijk gedrag zodat het best snel over gaat. We bevragen de kinderen of ze een opdracht of afspraak willen herhalen om te kijken of ze het hebben begrepen.
..
Deze ouders zijn experts! Ze kennen hun kinderen door en door en weten heel goed hoe ze een prettige en veilige omgeving kunnen creëren waar de koters zich in kunnen ontwikkelen.
..
Natuurlijk zijn er ook moeilijke momenten als ze niet willen luisteren of als het dak eraf gaat bij een fixe ruzie. En als coach heb ik de mooie taak om steeds opnieuw te vragen hoe het ze gelukt is om dit recht te breien. Want daar zitten de krachten, in de manier waarop het je als ouders lukt om de boel weer in het gareel te krijgen; op zo’n manier waarop je het de volgende keer zeker weer zou doen.
..
Best heftig hoor, beide een drukke baan en jonge kinderen die springen in ‘t veld.
..
Zo ook hun jongen van 9 jaar. Hij stuitert wel eens de pan uit en tegelijk hoor ik verhalen over zijn grenzeloze leuke ideeën en zijn behulpzaamheid. Daarnaast is hij soms wat onhandig als hij te enthousiast wordt of hij komt wat ‘bij-de-hand’ over als hij doorschiet in zijn behulpzaamheid. Hij wordt dan erg druk en gaat hard praten met handen en voeten. Zo mooi hoe ouders hem dan toespreken om hem te laten zien dat niet elk gedrag passend is in een bepaalde situatie.
..
..
“Lieverd, blijf gewoon jezelf, dan ben je op zijn leukst”
..
..
Dit is wat ouders tegen hem zeggen zodat hij weet dat hij mag zijn zoals hij is en dat hij zich niet anders of beter voor hoeft te doen…..
..
Gewoon jezelf zijn…..
..
Dat is toch wat we allemaal willen?
..
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
..
..
PS: Wil je kennismaken met mij en het concept van de AD(H)D ervaringsexpert? Op 28 maart geef ik een interactieve workshop met minstens 3 tools waarmee je direct aan de slag kunt! En…… deze workshop geef ik in Terneuzen éénmalig voor de introductieprijs van € 17,50 kijk op www.adhdervaringsexpert.nl/agenda op het evenement van 28 maart

#adhd #workshop #blijfjezelf #opvoeden #adhdervaringsexpert #voeljewelkom #meerbegrip #beterbegrijpen
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 24: Deze ouders spreken toe en nemen mee…. Hun zoon van 9 jaar en zijn ADHD…
..
De ouders die ik spreek zaten een aantal weken geleden nog met de handen in het haar. Een druk gezin met veel negatieve interactie en onrust. En daar wilden ze graag stappen in zetten.
..
Ik besprek wat er allemaal al best goed ging en al snel kwam er een rijtje successen: we blijven rustig als er ruzie is tussen de kinderen. We laten de kinderen keuze maken uit 2 mogelijkheden. We negeren klagelijk gedrag zodat het best snel over gaat. We bevragen de kinderen of ze een opdracht of afspraak willen herhalen om te kijken of ze het hebben begrepen.
..
Deze ouders zijn experts! Ze kennen hun kinderen door en door en weten heel goed hoe ze een prettige en veilige omgeving kunnen creëren waar de koters zich in kunnen ontwikkelen.
..
Natuurlijk zijn er ook moeilijke momenten als ze niet willen luisteren of als het dak eraf gaat bij een fixe ruzie. En als coach heb ik de mooie taak om steeds opnieuw te vragen hoe het ze gelukt is om dit recht te breien. Want daar zitten de krachten, in de manier waarop het je als ouders lukt om de boel weer in het gareel te krijgen; op zo’n manier waarop je het de volgende keer zeker weer zou doen.
..
Best heftig hoor, beide een drukke baan en jonge kinderen die springen in ‘t veld.
..
Zo ook hun jongen van 9 jaar. Hij stuitert wel eens de pan uit en tegelijk hoor ik verhalen over zijn grenzeloze leuke ideeën  en zijn behulpzaamheid. Daarnaast is hij soms wat onhandig als hij te enthousiast wordt of hij komt wat ‘bij-de-hand’ over als hij doorschiet in zijn behulpzaamheid. Hij wordt dan erg druk en gaat hard praten met handen en voeten. Zo mooi hoe ouders hem dan toespreken om hem te laten zien dat niet elk gedrag passend is in een bepaalde situatie.
..
..
“Lieverd, blijf gewoon jezelf, dan ben je op zijn leukst”
..
..
Dit is wat ouders tegen hem zeggen zodat hij weet dat hij mag zijn zoals hij is en dat hij zich niet anders of beter voor hoeft te doen….. 
..
Gewoon jezelf zijn….. 
..
Dat is toch wat we allemaal willen?
..
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
..
..
PS: Wil je kennismaken met mij en het concept van de AD(H)D ervaringsexpert? Op 28 maart geef ik een interactieve workshop met minstens 3 tools waarmee je direct aan de slag kunt! En…… deze workshop geef ik in Terneuzen éénmalig voor de introductieprijs van € 17,50 kijk op www.adhdervaringsexpert.nl/agenda op het evenement van 28 maart
#adhd #workshop #blijfjezelf #opvoeden #adhdervaringsexpert #voeljewelkom #meerbegrip #beterbegrijpen

2 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 23: -deel 2- Ik geef een lezing en neem mee….. mijn acteertalent en mijn AD(H)D….
..
En toen was het zover, de dag van mijn lezing was aangebroken. In mijn dagplanning had ik rekening gehouden met de nodige rustmomenten zodat ik ’s avonds niet al stuiterend het AD(H)D café Vlissingen binnen zou komen.
..
Vrienden in de buurt van Vlissingen hadden heerlijk voor me gekookt en in de laatste uurtjes kon ik even op hun bank vertoeven met mijn benen onder mijn kont.
..
Ruim van te voren kwam ik aan zodat ik mijn ‘podium’ kon opbouwen. Ik was flink aan het multi-tasken met verwelkomen van mensen en het beantwoorden van enkele vragen die mij al werden gesteld.
..
En toen gebeurde het…. meteen tijdens de aftrap van mijn lezing….. en ik kon het niet meer tegenhouden….. als een ballon met een gaatje voelde ik alle energie uit mijn lijf stromen. Voor mijn gevoel begon ik enorm te hakkelen en te dwazen….. Tja en wat doe je dan?
..
Ik sprak hardop uit dat ik het allemaal wel heel erg spannend vond en dat deze spanning maar heel even zou duren, dat is de meest helpende interventie op zo’n moment: gooi het in de groep en krijg er erkenning en begrip voor terug….. en dat gebeurde gelukkig ook.
..
Ik zette mijn lezing voort met behulp van het stofje adrenaline, mijn reddende engel in nood. Mr. Adrenaline had het stuurtje geheel van me over genomen. Op de automatische piloot heb ik een heerlijke avond gedraaid en ik kreeg een aantal zeer fijne reacties. Tot zover was mijn missie (zeer) geslaagd!
..
Na een autorit van een klein uur ben ik veilig in mijn bedje beland. Ik heb inmiddels geleerd dat ik na ditsoort avonden enigszins woelig en onrustig slaap dus dat was dit keer geen verrassing. En ook had ik een flinke streep gezet in mijn agenda op ‘the day after’ zodat ik nog wat extra kon bijtanken.
..
Daarom viel het me zo enorm vies tegen dat ik me de in de middag erna nog steeds leeg en energieloos voelde. Dit keer waren er meer dan 24 nodig om te herstellen van de energie-dip en die had ik even niet aan zien komen. Ik was behoorlijk over de z##k met name over mijn innerlijke criticus die me steeds toefluisterde hoe belachelijk het is om je zo te laten leeglopen voor een lezing van anderhalf uur.
..
Gelukkig krabbelde ik de 2e dag weer wat op en begon weer enigszins te functioneren als moeder en mens. Dat het weekend was, was dus ook mooi meegenomen!
Daarbij had ik meteen tijd om in gedachten terug te kijken naar hoe het zo ver had kunnen komen en al vlug had ik de angel beet zodat ik een alternatieve actie voor de volgende keer kon bedenken:
..
De volgende keer ga ik ervoor zorgen dat ik in alle rust kan opbouwen. Ik zal even aangeven dat ik die rust en ruimte nodig heb. Beamer testen, flipover en stiften in de aanslag, glaasje water en kopje thee….
..
Dit alles heb ik inmiddels toegepast in andere situaties en ik moet zeggen, dat ging stukke beter! Zelfs toen ik afgelopen week een enorme drukke dag had met workshops en ’s avonds nog een training er achteraan, had ik nog steeds een gezonde dosis energie over om naar huis te rijden in de sneeuw!
..
Ik zie dit als een nieuwe aanvulling in mijn handleiding zodat ik kan functioneren in mijn werk en zodat ik daarnaast ook een fijn mens en moeder blijf. Mr. Adrenaline is van harte welkom hoor, maar dan liever tijdens het parachute springen (lees blog 6).
..
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 23:  -deel 2- Ik geef een lezing en neem mee….. mijn acteertalent en mijn AD(H)D….
..
En toen was het zover, de dag van mijn lezing was aangebroken. In mijn dagplanning had ik rekening gehouden met de nodige rustmomenten zodat ik ’s avonds niet al stuiterend het AD(H)D café Vlissingen binnen zou komen.
..
Vrienden in de buurt van Vlissingen hadden heerlijk voor me gekookt en in de laatste uurtjes kon ik even op hun bank vertoeven met mijn benen onder mijn kont. 
..
Ruim van te voren kwam ik aan zodat ik mijn ‘podium’ kon opbouwen. Ik was flink aan het multi-tasken met verwelkomen van mensen en het beantwoorden van enkele vragen die mij al werden gesteld. 
..
En toen gebeurde het…. meteen tijdens de aftrap van mijn lezing….. en ik kon het niet meer tegenhouden….. als een ballon met een gaatje voelde ik alle energie uit mijn lijf stromen. Voor mijn gevoel begon ik enorm te hakkelen en te dwazen….. Tja en wat doe je dan? 
..
Ik sprak hardop uit dat ik het allemaal wel heel erg spannend vond en dat deze spanning maar heel even zou duren, dat is de meest helpende interventie op zo’n moment: gooi het in de groep en krijg er erkenning en begrip voor terug….. en dat gebeurde gelukkig ook. 
..
Ik zette mijn lezing voort met behulp van het stofje adrenaline, mijn reddende engel in nood. Mr. Adrenaline had het stuurtje geheel van me over genomen. Op de automatische piloot heb ik een heerlijke avond gedraaid en ik kreeg een aantal zeer fijne reacties. Tot zover was mijn missie (zeer) geslaagd! 
..
Na een autorit van een klein uur ben ik veilig in mijn bedje beland. Ik heb inmiddels geleerd dat ik na ditsoort avonden enigszins woelig en onrustig slaap dus dat was dit keer geen verrassing. En ook had ik een flinke streep gezet in mijn agenda op ‘the day after’ zodat ik nog wat extra kon bijtanken.
..
Daarom viel het me zo enorm vies tegen dat ik me de in de middag erna nog steeds leeg en energieloos voelde. Dit keer waren er meer dan 24 nodig om te herstellen van de energie-dip en die had ik even niet aan zien komen. Ik was behoorlijk over de z##k met name over mijn innerlijke criticus die me steeds toefluisterde hoe belachelijk het is om je zo te laten leeglopen voor een lezing van anderhalf uur.
..
Gelukkig krabbelde ik de 2e dag weer wat op en begon weer enigszins te functioneren als moeder en mens. Dat het weekend was, was dus ook mooi meegenomen!
Daarbij had ik meteen tijd om in gedachten terug te kijken naar hoe het zo ver had kunnen komen en al vlug had ik de angel beet zodat ik een alternatieve actie voor de volgende keer kon bedenken:
..
De volgende keer ga ik ervoor zorgen dat ik in alle rust kan opbouwen. Ik zal even aangeven dat ik die rust en ruimte nodig heb. Beamer testen, flipover en stiften in de aanslag, glaasje water en kopje thee…. 
..
Dit alles heb ik inmiddels toegepast in andere situaties en ik moet zeggen, dat ging stukke beter! Zelfs toen ik afgelopen week een enorme drukke dag had met workshops en ’s avonds nog een training er achteraan, had ik nog steeds een gezonde dosis energie over om naar huis te rijden in de sneeuw!
..
Ik zie dit als een nieuwe aanvulling in mijn handleiding zodat ik kan functioneren in mijn werk en zodat ik daarnaast ook een fijn mens en moeder blijf. Mr. Adrenaline is van harte welkom hoor, maar dan liever tijdens het parachute springen (lees blog 6).
..
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Ik ben super trots op jou😘 Je hebt het die avond heel goed gedaan. Je stond stevig, vertelde en legde alles heel goed uit. Op vragen wist je goede antwoorden te geven. Tuurlijk zag ik dat je het heel spannend vond maar je hebt het er heel kranig en zelfverzekerd van af gebracht.👌💪 Heel mooi om te lezen dat je altijd verbeteringen ziet en je een nieuwe goede weg vind om het voor je zelf makkelijker te maken.💋

3 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 23: Ik geef een lezing en neem mee….. mijn acteertalent en mijn AD(H)D….

(Het blog dat ik onlangs schreef de dag voordat ik een lezing gaf)
..
Het is me gelukt! Al een paar maanden weet ik dat ik een lezing ga geven in het ADHD café in Vlissingen. En er is me al zoveel gelukt!
..
- Het is gelukt om de nachten door te slapen (ipv nachten wakker te liggen)
- Het is me gelukt om mijn voorbereiding pas 2 dagen op voorhand te doen (ipv weken vooraf met de nodige dagelijkse onzekerheid en spanning)
- Het is me gelukt om er niet iedere dag over te praten (ipv te ratelen zodat de spanning elke keer tot in mijn lurven en kladden voelbaar is)
- Het is me gelukt om mijn energie te behouden in plaats van er steeds op leeg te lopen als ik er aan denk of erover praat.
..
En morgen is het dan zover. Mijn blouse en jasje ligt in de auto. Mijn deo staat in de aanslag en mijn tandenborstel ligt ook paraat.
Ik verwonder me over mijn vermogen om niet te stuiteren bij de gedachte dat er straks mensen komen kijken en luisteren naar mijn verhaal. Ik heb nog geen idee hoeveel mensen er zullen zijn en ook dit heb ik los kunnen laten.
..
“Hoe is je dat gelukt”, zouden mijn oplossingsgerichte collega’s direct vragen?
..
Het is me (onder andere) gelukt door mijn acteertalent: Onlangs raakte ik geïnspireerd tijdens het tv programma ‘Het perfecte plaatje’ waarin bekende Nederlanders zich ontpoppen tot ware fotografen. Marlijn Weerdenburg kreeg een opdracht waar zij zich totaal niet comfortabel in voelde. Ze had moeite met haar fotomodel en met de manier hoe ze met de moeilijke opdracht om moest gaan. Het was zo niet haar ding! Ze ging op zoek naar iets waar ze wel goed in was…. en dat was acteren! Ze transformeerde zichzelf tot fotograaf en vertelde letterlijk dat ze acteerde dat ze een geweldige fotograaf was en daardoor lukte het haar om de opdracht te volbrengen.
..
Vanaf dat moment wist ik het: Ik ging acteren dat ik niet zenuwachtig was voor de lezing. En dat is me dus heel goed gelukt (tjakka)!
..
Nu klinkt het wellicht dat ik de laatste week als actrice door het leven ben gegaan die niet meer zichzelf was maar het tegendeel is waar! Ik heb een enorme boost gekregen van het feit dat het me gelukt is om niet te stuiteren. Met een zeer gerust gevoel en een gezonde dosis zelfvertrouwen sta ik aan de vooravond van een ontzettend leuke uitdaging.
..
En natuurlijk, als ik morgen, 20 minuten op voorhand, mijn blouse en jasje aantrek, ontwaakt ook weer die actrice in mij. Maar dan diegene die geniet van ‘the spotlights’ en die geheel acteert als zichzelf:
..
- De Hetty die zichzelf kan en mag zijn met al haar ervaring, kennis en kunde
- De Hetty die haar missie uitdraagt namelijk: beter begrijpen van- en meer begrip voor AD(H)D.
..
Ik heb er echt ZO’N zin in!

Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 23: Ik geef een lezing en neem mee….. mijn acteertalent en mijn AD(H)D….
(Het blog dat ik onlangs schreef de dag voordat ik een lezing gaf)
..
Het is me gelukt! Al een paar maanden weet ik dat ik een lezing ga geven in het ADHD café in Vlissingen. En er is me al zoveel gelukt!
..
- Het is gelukt om de nachten door te slapen (ipv nachten wakker te liggen)
- Het is me gelukt om mijn voorbereiding pas 2 dagen op voorhand te doen (ipv weken vooraf met de nodige dagelijkse onzekerheid en spanning)
- Het is me gelukt om er niet iedere dag over te praten (ipv te ratelen zodat de spanning elke keer tot in mijn lurven en kladden voelbaar is)
- Het is me gelukt om mijn energie te behouden in plaats van er steeds op leeg te lopen als ik er aan denk of erover praat.
..
En morgen is het dan zover. Mijn blouse en jasje ligt in de auto. Mijn deo staat in de aanslag en mijn tandenborstel ligt ook paraat.
Ik verwonder me over mijn vermogen om niet te stuiteren bij de gedachte dat er straks mensen komen kijken en luisteren naar mijn verhaal. Ik heb nog geen idee hoeveel mensen er zullen zijn en ook dit heb ik los kunnen laten.
..
“Hoe is je dat gelukt”, zouden mijn oplossingsgerichte collega’s direct vragen?
..
Het is me (onder andere) gelukt door mijn acteertalent: Onlangs raakte ik geïnspireerd tijdens het tv programma ‘Het perfecte plaatje’ waarin bekende Nederlanders zich ontpoppen tot ware fotografen. Marlijn Weerdenburg kreeg een opdracht waar zij zich totaal niet comfortabel in voelde. Ze had moeite met haar fotomodel en met de manier hoe ze met de moeilijke opdracht om moest gaan. Het was zo niet haar ding! Ze ging op zoek naar iets waar ze wel goed in was…. en dat was acteren! Ze transformeerde zichzelf tot fotograaf en vertelde letterlijk dat ze acteerde dat ze een geweldige fotograaf was en daardoor lukte het haar om de opdracht te volbrengen.
..
Vanaf dat moment wist ik het: Ik ging acteren dat ik niet zenuwachtig was voor de lezing. En dat is me dus heel goed gelukt (tjakka)!
..
Nu klinkt het wellicht dat ik de laatste week als actrice door het leven ben gegaan die niet meer zichzelf was maar het tegendeel is waar! Ik heb een enorme boost gekregen van het feit dat het me gelukt is om niet te stuiteren. Met een zeer gerust gevoel en een gezonde dosis zelfvertrouwen sta ik aan de vooravond van een ontzettend leuke uitdaging.
..
En natuurlijk, als ik morgen, 20 minuten op voorhand, mijn blouse en jasje aantrek, ontwaakt ook weer die actrice in mij. Maar dan diegene die geniet van ‘the spotlights’  en die geheel acteert als zichzelf:
..
- De Hetty die zichzelf kan en mag zijn met al haar ervaring, kennis en kunde
- De Hetty die haar missie uitdraagt namelijk: beter begrijpen van- en meer begrip voor AD(H)D.
..
Ik heb er echt ZO’N zin in!
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Ik zie het helemaal voor me ;-)

Bekijk meer