meer begrip voor en beter begrijpen van ADHD

Blog

Via mijn Facebook pagina worden er regelmatig blogs gepost die hier te lezen zijn:

1 week geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 33: Ik kom naar buiten en neem mee…
de ongezouten W A A R H E I D over AD(H)D…
.
LET OP: dit blog is extra lang, extra B E L A N G R I J K!!!!
.
--- Massaal delen zou geweldig zijn!!! ---
.
Want het wordt tijd dat ik naar buiten treed met mijn ongezouten mening over AD(H)D. Ik heb er al veel om gelachen, veel tranen zijn gehuild, ik ben geregeld boos geweest (vooral op mezelf) en ik doe dagelijks mijn stinkende best om aan de wereld te laten weten hoe het is om te leven met AD(H)D.
.
Ik doe dit met een belangrijk doel: dat mensen beter begrijpen wat AD(H)D is, hoe het is om hiermee te dealen en, belangrijker nog, dat er meer begrip komt voor mensen die anders denken, voelen en handelen, want eigenlijk is dat waar het om draait: we zijn allemaal anders, en dat is oké.
.
Even voor de duidelijkheid: ik omschrijf AD(H)D altijd met haakjes omdat ik het hele spectrum aan het licht wil laten komen. Ik bedoel hiermee ADHD én ADD.
.
Hier de stellingen die ik graag (pittig) onderbouw:
.
-- Iemand met de diagnose is een AD(H)D-er --
.
In de volksmond praten we gemakkelijk over AD(H)D-ers. Dat doe ik ook, gewoon omdat het lekker bekt. Maar ergens klopt het niet:
.
Ieder mens heeft specifieke kenmerken en die zijn bij iedereen anders. Als het om AD(H)D gaat, deel ik de kenmerken even op in drieën: karakter (genen), levensfase en AD(H)D.
Naast karakteristieke kenmerken (genen) en kenmerken vanuit iemands levensfase (bv kleuterfase, of puberteit), hebben mensen/kinderen met (een vermoeden van) AD(H)D een aantal specifieke kenmerken die ervoor zorgen dat ze vastlopen in hun ontwikkeling.
.
Dit kunnen kenmerken zijn zoals snel afgeleid of uitstelgedrag maar ook kenmerken zoals overvloed aan creativiteit en impulsiviteit kunnen ervoor zorgen dat iemand vastloopt in zijn of haar leven.
.
Dit betekent dus dat iemand niet AD(H)D ís maar dat iemand een combinatie van kenmerken heeft die we benoemen als AD(H)D. Je bént dus geen AD(H)D-er, je hebt een aantal kenmerken die vallen onder de diagnose AD(H)D.
.
-- AD(H)D als een stigma of brandmerk --
.
Mensen/kinderen met AD(H)D zijn niet Alle-Dagen-Héél-Druk. Ze hebben slechts een aantal ‘eigenaardigheden’ die anderen niet goed begrijpen. Vaak gaat het dan niet om de positieve eigenaardigheden (zoals creativiteit, inlevingsvermogen, humor en tomeloze energie). Het zijn de kenmerken zoals opdringerig, bewegelijk, lui en ongeïnteresseerd waar anderen zich aan storen.
.
Als we niet kunnen inzien dat dit gedrag voortkomt uit het AD(H)D spectrum, kunnen we hier maar moeilijk begrip voor opbrengen. Het Doe-Maar-Normaal en Hup-en-Vooruit syndroom wordt geboren en daar zijn wij Nederlanders al heel goed in. De persoon met AD(H)D zal zich hierdoor snel ‘anders’ voelen waardoor het zich gaat aanpassen naar de maatstaven van wat anderen ‘normaal’ vinden.
.
Dat aanpassen kost heel veel energie. Je moet je immers anders gedragen dan wie je eigenlijk bent en dit gaat vaak ten koste van je eigenheid en identiteit. Vooral bij kinderen zie je gedrag ontstaan wat we vaak snel afkeuren. Denk bijvoorbeeld aan agressie of clownesk gedrag. Bij volwassenen treden er bijvoorbeeld stemmingswisselingen op, anti-sociaal gedrag of burn-out.
.
-- AD(H)D als stoornis die veel kinderen overgroeien --
.
Tot een aantal jaar terug dacht men dat AD(H)D enkel een stoornis was bij kinderen (het woord stoornis laat mijn tenen omgekeerd krullen).
.
Dit komt doordat kinderen zich volop aan het ontwikkelen zijn waardoor ze steeds nieuwe vaardigheden leren. Dus als een kind moeite heeft om een taak af te maken, dan leert het de vaardigheid doorzetten, plannen maken en uitvoeren zodat het de taak kan afmaken. En zo komen er steeds meer vaardigheden die het kind kan toepassen in verschillende situaties.
.
Als een kind veel vaardigheden leert op de manier die bij hem of haar past, dan zullen veel lastige kenmerken, die b.v. onder de diagnose AD(H)D vallen, weggestreept kunnen worden omdat het kind geleerd heeft hoe hij of zij daarmee om kan gaan.
.
Als een kind dan ook nog opgroeit in een omgeving die veilig en uitdagend is, dan zullen de kenmerken van AD(H)D worden opgevangen door de eigen persoonlijke kennis en kunde. En weg is de AD(H)D, zou je denken. In sommige gevallen is dat ook zo maar soms steekt de AD(H)D problematiek toch latere leeftijd de kop op (wat er nou eenmaal in zit, haal je er niet zomaar uit).
.
Als een kind opgroeit tot volwassenen komen er nieuwe levensfases en rollen op zijn of haar pad. Denk aan de fase dat we meer verantwoording moeten dragen of dat we steeds meer gebeurtenissen te verwerken krijgen zoals bijvoorbeeld een verhuizing of een dierbare verliezen. Of denk aan de rol als werknemer, partner, ouder. Dit vraagt om nieuwe vaardigheden die we onszelf moeten aanleren.
.
Als dat aanleren van vaardigheden stagneert, heeft dat ook gevolgen voor de ontwikkeling. Dat kan dus op jonge leeftijd zijn (ouders en school signaleren dit) maar voor volwassenen is het minder zichtbaar want we hebben geleerd om ons aan te passen aan de maatschappij. Hierdoor gaan mensen (met vermoedens van) AD(H)D vaak overcompenseren waardoor ze uiteindelijk echt vastlopen in zijn of haar leven.
.
-- Wat is nu de waarheid? --
.
Mijn waarheid is dat we AD(H)D hééééééééél serieus moeten nemen. Asjeblieft geen stigma’s meer of hokjes.

• Laten we ons stinkende best doen om beter te begrijpen hoe we als mens/kind in elkaar steken (en dat is bij iedereen anders).
.
• Laten we ontdekken hoe we mensen/kinderen het beste kunnen ondersteunen in het aanleren van zowel technische- als sociale vaardigheden (en daarbij kan kennis en kunde over een diagnose dus erg helpend zijn).
.
• Laten we begrip en geduld opbrengen voor elkaars eigenaardigheden en laten we elkaar aanvullen in ze dingen waar we (nog) niet zo goed in zijn.
.
• Laten we de lat wat lager leggen zodat het maken van fouten meer wordt gezien als een leerproces (“Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan”).
.
• Laten we leergierig blijven als het gaat om wetenschappelijk onderzoek maar laten we zeker meer gaan luisteren naar al die ervaringsdeskundigen om ons heen. Enkel zij weten hoe het is om dagelijks te dealen met hun diagnose en met alles wat daarbij komt kijken.
.
• En, als laatste, laten we vooral blijven kijken naar de schoonheid van de mens, achter de diagnose. Zoveel creativiteit, inzicht, humor, ideeen, energie…… Zo wordt
AD(H)D gewoon iets om van te houden!
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 33: Ik kom naar buiten en neem mee… 
de ongezouten W A A R H E I D over AD(H)D…
.
LET OP: dit blog is extra lang, extra B E L A N G R I J K!!!!
.
--- Massaal delen zou geweldig zijn!!! ---
.
Want het wordt tijd dat ik naar buiten treed met mijn ongezouten mening over AD(H)D. Ik heb er al veel om gelachen, veel tranen zijn gehuild, ik ben geregeld boos geweest (vooral op mezelf) en ik doe dagelijks mijn stinkende best om aan de wereld te laten weten hoe het is om te leven met AD(H)D.
.
Ik doe dit met een belangrijk doel: dat mensen beter begrijpen wat AD(H)D is, hoe het is om hiermee te dealen en, belangrijker nog, dat er meer begrip komt voor mensen die anders denken, voelen en handelen, want eigenlijk is dat waar het om draait: we zijn allemaal anders, en dat is oké.
.
Even voor de duidelijkheid: ik omschrijf AD(H)D altijd met haakjes omdat ik het hele spectrum aan het licht wil laten komen. Ik bedoel hiermee ADHD én ADD.
.
Hier de stellingen die ik graag (pittig) onderbouw:
.
-- Iemand met de diagnose is een AD(H)D-er --
.
In de volksmond praten we gemakkelijk over AD(H)D-ers. Dat doe ik ook, gewoon omdat het lekker bekt. Maar ergens klopt het niet:
.
Ieder mens heeft specifieke kenmerken en die zijn bij iedereen anders. Als het om AD(H)D gaat, deel ik de kenmerken even op in drieën: karakter (genen), levensfase en AD(H)D.
Naast karakteristieke kenmerken (genen) en kenmerken vanuit iemands levensfase (bv kleuterfase, of puberteit), hebben mensen/kinderen met (een vermoeden van) AD(H)D een aantal specifieke kenmerken die ervoor zorgen dat ze vastlopen in hun ontwikkeling. 
.
Dit kunnen kenmerken zijn zoals snel afgeleid of uitstelgedrag maar ook kenmerken zoals overvloed aan creativiteit en impulsiviteit kunnen ervoor zorgen dat iemand vastloopt in zijn of haar leven. 
.
Dit betekent dus dat iemand niet AD(H)D ís maar dat iemand een combinatie van kenmerken heeft die we benoemen als AD(H)D. Je bént dus geen AD(H)D-er, je hebt een aantal kenmerken die vallen onder de diagnose AD(H)D.
.
-- AD(H)D als een stigma of brandmerk --
.
Mensen/kinderen met AD(H)D zijn niet Alle-Dagen-Héél-Druk. Ze hebben slechts een aantal ‘eigenaardigheden’ die anderen niet goed begrijpen. Vaak gaat het dan niet om de positieve eigenaardigheden (zoals creativiteit, inlevingsvermogen, humor en tomeloze energie). Het zijn de kenmerken zoals opdringerig, bewegelijk, lui en ongeïnteresseerd waar anderen zich aan storen. 
.
Als we niet kunnen inzien dat dit gedrag voortkomt uit het AD(H)D spectrum, kunnen we hier maar moeilijk begrip voor opbrengen. Het Doe-Maar-Normaal en Hup-en-Vooruit syndroom wordt geboren en daar zijn wij Nederlanders al heel goed in. De persoon met AD(H)D zal zich hierdoor snel ‘anders’ voelen waardoor het zich gaat aanpassen naar de maatstaven van wat anderen ‘normaal’ vinden. 
.
Dat aanpassen kost heel veel energie. Je moet je immers anders gedragen dan wie je eigenlijk bent en dit gaat vaak ten koste van je eigenheid en identiteit. Vooral bij kinderen zie je gedrag ontstaan wat we vaak snel afkeuren. Denk bijvoorbeeld aan agressie of clownesk gedrag. Bij volwassenen treden er bijvoorbeeld stemmingswisselingen op, anti-sociaal gedrag of burn-out.
.
-- AD(H)D als stoornis die veel kinderen overgroeien --
.
Tot een aantal jaar terug dacht men dat AD(H)D enkel een stoornis was bij kinderen (het woord stoornis laat mijn tenen omgekeerd krullen).
.
Dit komt doordat kinderen zich volop aan het ontwikkelen zijn waardoor ze steeds nieuwe vaardigheden leren. Dus als een kind moeite heeft om een taak af te maken, dan leert het de vaardigheid doorzetten, plannen maken en uitvoeren zodat het de taak kan afmaken. En zo komen er steeds meer vaardigheden die het kind kan toepassen in verschillende situaties.
.
Als een kind veel vaardigheden leert op de manier die bij hem of haar past, dan zullen veel lastige kenmerken, die b.v. onder de diagnose AD(H)D vallen, weggestreept kunnen worden omdat het kind geleerd heeft hoe hij of zij daarmee om kan gaan.
.
Als een kind dan ook nog opgroeit in een omgeving die veilig en uitdagend is, dan zullen de kenmerken van AD(H)D worden opgevangen door de eigen persoonlijke kennis en kunde. En weg is de AD(H)D, zou je denken. In sommige gevallen is dat ook zo maar soms steekt de AD(H)D problematiek toch latere leeftijd de kop op (wat er nou eenmaal in zit, haal je er niet zomaar uit).
.
Als een kind opgroeit tot volwassenen komen er nieuwe levensfases en rollen op zijn of haar pad. Denk aan de fase dat we meer verantwoording moeten dragen of dat we steeds meer gebeurtenissen te verwerken krijgen zoals bijvoorbeeld een verhuizing of een dierbare verliezen. Of denk aan de rol als werknemer, partner, ouder.  Dit vraagt om nieuwe vaardigheden die we onszelf moeten aanleren.
. 
Als dat aanleren van vaardigheden stagneert, heeft dat ook gevolgen voor de ontwikkeling.  Dat kan dus op jonge leeftijd zijn (ouders en school signaleren dit) maar voor volwassenen is het minder zichtbaar want we hebben geleerd om ons aan te passen aan de maatschappij. Hierdoor gaan mensen (met vermoedens van) AD(H)D vaak overcompenseren waardoor ze uiteindelijk echt vastlopen in zijn of haar leven.
.
-- Wat is nu de waarheid? --
.
Mijn waarheid is dat we AD(H)D hééééééééél serieus moeten nemen. Asjeblieft geen stigma’s meer of hokjes. 
• Laten we ons stinkende best doen om beter te begrijpen hoe we als mens/kind in elkaar steken (en dat is bij iedereen anders).
.
• Laten we ontdekken hoe we mensen/kinderen het beste kunnen ondersteunen in het aanleren van zowel technische- als sociale vaardigheden (en daarbij kan kennis en kunde over een diagnose dus erg helpend zijn).
.
• Laten we begrip en geduld opbrengen voor elkaars eigenaardigheden en laten we elkaar aanvullen in ze dingen waar we (nog) niet zo goed in zijn.
.
• Laten we de lat wat lager leggen zodat het maken van fouten meer wordt gezien als een leerproces (“Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan”).
.
• Laten we leergierig blijven als het gaat om wetenschappelijk onderzoek maar laten we zeker meer gaan luisteren naar al die ervaringsdeskundigen om ons heen. Enkel zij weten hoe het is om dagelijks te dealen met hun diagnose en met alles wat daarbij komt kijken.
.
• En, als laatste, laten we vooral blijven kijken naar de schoonheid van de mens,  achter de diagnose. Zoveel creativiteit, inzicht, humor, ideeen, energie…… Zo wordt 
AD(H)D gewoon iets om van te houden!
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Goed geschreven! 👍🏼 Stop met (voor)oordelen en vraag naar de belevingswereld van de ander. Ik ga graag samen met jou voor meer begrip!💪🏼 ik ga het delen. 😊

Mooi geschreven....

Pipi Langkous!!!! Je hebt een van mijn favoriete quotes geciteerd 😍

Helemaal gelijk Hetty, mensen praten zo makkelijk over ‘oh adhd zeker?’ Of ‘je geeft je kind toch geen Ritalin??’ .. maar dat zijn altijd mensen die niet écht weten wat ad(h)d is.

2 weken geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 32: Ik ga op vakantie en neem mee….. de LINDA-tas en mijn AD(H)D….
.
Een aantal keer per jaar gaan wij op pad met onze caravan. Samen met mijn gezin genieten van het vrije campingleven en de veiligheid van een ‘eigen huisje’. Het geeft mij net datgeen wat ik nodig heb:
.
🔑Rust om op te laden
🔑Ruimte voor creativiteit
🔑Tijd om geïnspireerd te raken door kleine dingen om me heen.
.
In onze caravan liggen de nodige spulletjes om een vakantie comfortabel te maken. Een flesopener, een pen, een nagelschaartje…..Het zijn inmiddels oude hulpstukken die steeds opnieuw meegaan op reis (en sommige waren al 3e hands). Eigenlijk zijn ze heel belangrijk voor mij geworden, ze dragen immers dezelfde herinneringen met zich mee….
Sommige voorwerpen zijn zo ingeburgerd dat we er een eigen taal naar spreken zoals de LINDA-tas (sinds 2008, heb ik ff opgezocht).
.
“Mam, waar is de LINDA-tas?”.
“O, die heb ik al in de LINDA-tas gestopt”.
“Kinderen, laat jullie zooi niet zo slingeren, gooi het even in de LINDA-tas” .
.
Ik hou ervan, structuren en rituelen. Het geeft me een veilig en geborgen gevoel. Iets wat ik in de loop der jaren heb geleerd en wat ik ook mijn kinderen probeer mee te geven.
.
Structuren en rituelen zorgen ervoor dat er ruimte ontstaat voor nieuwe uitdagingen. Klinkt misschien wat tegenstrijdig maar als je wil groeien, zul je je eerst prettig en veilig moeten voelen, anders is de kans dat je blokkeert erg aanwezig.
Zeker bij (hooggevoelige introverte) mensen en kinderen met ADHD of ADD. Zij laten zich niet graag onder druk zetten of ongepast uitdagen, zeker niet als ze zich niet veilig voelen. Dit werkt vaak averechts en vergroot de kans op faalangst, een laag zelfbeeld en onnodige stress. Dit vraagt precisie in aanpak en timing.
.
Hebben jij of je kind een uitdaging waar jullie tegenaan hikken? Kijk dan eens welke rituelen en structuren jullie nu al toepassen voor een veilig gevoel:
.
🔐Welke van deze willen jullie zeker behouden omdat ze helpend zijn? (bv bed ritueel, vaste weg naar werk/school, avondwandeling, ochtendmeditatie, dagboekje bijhouden, telefoonmomentje na het avondeten, to do lijstje maken).
.
🔐En op welke manier helpen deze structuren en rituelen? (bv hoofd leegmaken, dag afsluiten, tussendoor opladen, zeker-weten-niet-vergeten).
.
🔐Welke rituelen zijn uitgewerkt? (stop er dan mee en doe iets anders!).
.
🔐Zijn er structuren die toe zijn aan een nieuw jasje, omdat ze te kinderachtig zijn of omdat ze oubollig zijn? (bv de dag doornemen i.p.v. liedje voor het slapen gaan, van avond douche naar ochtend douche, nieuwe hippe broodtrommel i.p.v. dat oude Tupperware bakje).
.
Je zult ontdekken dat jullie meer structuren en rituelen hebben dan je dacht. En je zult ook ontdekken dat het heel erg persoonlijk is en voor iedereen weer anders. Door geregeld te kijken naar jullie structuren en rituelen, zul je ze nog meer gaan waarderen zodat ze jullie nog beter helpen.
.
Ikzelf heb in de loop der jaren ook al vele rituelen (soms ook onbewust) aangepast maar eentje blijft hopelijk nog heel lang bestaan…..totdat deze tot op de laatste draad toe versleten is……..
.
De LINDA-tas, alias de waszak voor onze caravan vakanties.
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 32: Ik ga op vakantie en neem mee….. de LINDA-tas en mijn AD(H)D….
.
Een aantal keer per jaar gaan wij op pad met onze caravan. Samen met mijn gezin genieten van het vrije campingleven en de veiligheid van een ‘eigen huisje’. Het geeft mij net datgeen wat ik nodig heb: 
.
🔑Rust om op te laden
🔑Ruimte voor creativiteit
🔑Tijd om geïnspireerd te raken door kleine dingen om me heen.
.
In onze caravan liggen de nodige spulletjes om een vakantie comfortabel te maken. Een flesopener, een pen, een nagelschaartje…..Het zijn inmiddels oude hulpstukken die steeds opnieuw meegaan op reis (en sommige waren al 3e hands). Eigenlijk zijn ze heel belangrijk voor mij geworden, ze dragen immers dezelfde herinneringen met zich mee…. 
Sommige voorwerpen zijn zo ingeburgerd dat we er een eigen taal naar spreken zoals de LINDA-tas (sinds 2008, heb ik ff opgezocht). 
.
“Mam, waar is de LINDA-tas?”.
“O, die heb ik al in de LINDA-tas gestopt”.
“Kinderen, laat jullie zooi niet zo slingeren, gooi het even in de LINDA-tas” .
.
Ik hou ervan, structuren en rituelen. Het geeft me een veilig en geborgen gevoel. Iets wat ik in de loop der jaren heb geleerd en wat ik ook mijn kinderen probeer mee te geven.
.
Structuren en rituelen zorgen ervoor dat er ruimte ontstaat voor nieuwe uitdagingen. Klinkt misschien wat tegenstrijdig maar als je wil groeien, zul je je eerst prettig en veilig moeten voelen, anders is de kans dat je blokkeert erg aanwezig. 
Zeker bij (hooggevoelige introverte) mensen en kinderen met ADHD of ADD. Zij laten zich niet graag onder druk zetten of ongepast uitdagen, zeker niet als ze zich niet veilig voelen. Dit werkt vaak averechts en vergroot de kans op faalangst, een laag zelfbeeld en onnodige stress. Dit vraagt precisie in aanpak en timing.
.
Hebben jij of je kind een uitdaging waar jullie tegenaan hikken? Kijk dan eens welke rituelen en structuren jullie nu al toepassen voor een veilig gevoel:
.
🔐Welke van deze willen jullie zeker behouden omdat ze helpend zijn? (bv bed ritueel, vaste weg naar werk/school, avondwandeling, ochtendmeditatie, dagboekje bijhouden, telefoonmomentje na het avondeten, to do lijstje maken).
.
🔐En op welke manier helpen deze structuren en rituelen? (bv hoofd leegmaken, dag afsluiten, tussendoor opladen, zeker-weten-niet-vergeten).
.
🔐Welke rituelen zijn uitgewerkt? (stop er dan mee en doe iets anders!).
.
🔐Zijn er structuren die toe zijn aan een nieuw jasje, omdat ze te kinderachtig zijn of omdat ze oubollig zijn? (bv de dag doornemen i.p.v. liedje voor het slapen gaan, van avond douche naar ochtend douche, nieuwe hippe broodtrommel i.p.v. dat oude Tupperware bakje).
.
Je zult ontdekken dat jullie meer structuren en rituelen hebben dan je dacht. En je zult ook ontdekken dat het heel erg persoonlijk is en voor iedereen weer anders. Door geregeld te kijken naar jullie structuren en rituelen, zul je ze nog meer gaan waarderen zodat ze jullie nog beter helpen.
.
Ikzelf heb in de loop der jaren ook al vele rituelen (soms ook onbewust) aangepast maar eentje blijft hopelijk nog heel lang bestaan…..totdat deze tot op de laatste draad toe versleten is……..
.
De LINDA-tas, alias de waszak voor onze caravan vakanties.
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

1 maand geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> vakantieblog: Hersenhonger....
.
Tot een aantal jaren geleden waren de grote vakanties een onderhuids drama. Natuurlijk genoot ik van mijn gezin en van de rust. Natuurlijk zag ik de pracht van nieuwe omgeving waarin wij even mochten vertoeven.
.
Maar na 5 dagen bij-komen groeide er een stevige onrust in mij. Het niets doen werd me teveel en het avontuurlijke eigenlijk ook.
.
Tot voorkort noemde ik dit overprikkeld maar nu weet ik wel beter: het is soms ook het tegenovergestelde.
.
Het is onderprikkeling. Ook wel hersenhonger.
.
Als AD(H)D-er ben ik altijd ergens met mijn gedachte. Er zit geen uitknopje en geen tijdelijk-buiten-gebruik-modus in mijn brein. Alles gaat gewoon door 24/7 dus ook op vakantie.
.
Vakantie-input is blijkbaar te makkelijk en te eenvoudig te verwerken. Er is teveel tijd en ruimte waardoor mijn hersenen zich gaan vervelen. Lastig, vervelend met zorgelijke gevolgen.
.
Mijn grijze cellen zijn kanjers in het doemdenken en dat is nou precies wat ze gaan doen als ik in de vakantiestand sta.
.
Angst, paniek, fobie, kluizenaarsgedrag en oververmoeidheid slaan toe waardoor de beste versie van mezelf verdwijnt in het kleinste vakje van mijn beautycase.
.
Erg jammer, niet alleen voor mij maar zeker ook voor mijn lieve gezin.
.
Ik heb er het volgende op gevonden:
🌍 geen rondreis maar 1 of 2 vaste verblijfplaatsen zodat ik me thuis kan voelen
🌍 op vakantie met onze tourcaravan zodat ik mijn eigen vertrouwde plekje heb waar ik me terug kan trekken
🌍 dagje actief afgewisseld met een dagje camping voor balans tussen input en output
🌍 zorgen dat ik altijd iets te doen heb zoals tekenen, lezen, schrijven en handwerken zodat ik toch input kan genereren op ons basiskamp
🌍 een code afspreken als het me teveel wordt (overprikkeling) of als ik voor anderen teveel word (doordraven of -klagen)
🌍 altijd alles visa-versa bekijken omdat we onszelf en elkaar een heerlijke tijd gunnen
.
Zo elimineer ik de hersenhonger.... En ik ben zo benieuwd...... Wat herken jij hierin bij jezelf, je partner of je kind? En hoe vinden jullie daar een weg in?
.
Fijne vakantiegroet,
Hetty
de AD(H)D ervaringsexpert
.
#holiday #vakantie #enjoy #relax #adhdervaringsexpert #adhdwomen #adhdkids #adhdawareness #coach #oplossingsgerichtwerken
... Bekijk meerBekijk minder

>> vakantieblog: Hersenhonger....
.
Tot een aantal jaren geleden waren de grote vakanties een onderhuids drama. Natuurlijk genoot ik van mijn gezin en van de rust. Natuurlijk zag ik de pracht van nieuwe omgeving waarin wij even mochten vertoeven. 
.
Maar na 5 dagen bij-komen groeide er een stevige onrust in mij. Het niets doen werd me teveel en het avontuurlijke eigenlijk ook. 
.
Tot voorkort noemde ik dit overprikkeld maar nu weet ik wel beter: het is soms ook het tegenovergestelde. 
.
Het is onderprikkeling. Ook wel hersenhonger.
.
Als AD(H)D-er ben ik altijd ergens met mijn gedachte. Er zit geen uitknopje en geen tijdelijk-buiten-gebruik-modus in mijn brein. Alles gaat gewoon door 24/7 dus ook op vakantie.
.
Vakantie-input is blijkbaar te makkelijk en te eenvoudig te verwerken. Er is teveel tijd en ruimte waardoor mijn hersenen zich gaan vervelen. Lastig, vervelend met zorgelijke gevolgen.
.
Mijn grijze cellen zijn kanjers in het doemdenken en dat is nou precies wat ze gaan doen als ik in de vakantiestand sta.
.
Angst, paniek, fobie, kluizenaarsgedrag en oververmoeidheid slaan toe waardoor de beste versie van mezelf verdwijnt in het kleinste vakje van mijn beautycase. 
.
Erg jammer, niet alleen voor mij maar zeker ook voor mijn lieve gezin.
.
Ik heb er het volgende op gevonden:
🌍 geen rondreis maar 1 of 2 vaste verblijfplaatsen zodat ik me thuis kan voelen
🌍 op vakantie met onze tourcaravan zodat ik mijn eigen vertrouwde plekje heb waar ik me terug kan trekken
🌍 dagje actief afgewisseld met een dagje camping voor balans tussen input en output
🌍 zorgen dat ik altijd iets te doen heb zoals tekenen, lezen, schrijven en handwerken zodat ik toch input kan genereren op ons basiskamp 
🌍 een code afspreken als het me teveel wordt (overprikkeling) of als ik voor anderen teveel word (doordraven of -klagen)
🌍 altijd alles visa-versa bekijken omdat we onszelf en elkaar een heerlijke tijd gunnen
.
Zo elimineer ik de hersenhonger.... En ik ben zo benieuwd...... Wat herken jij hierin bij jezelf, je partner of je kind? En hoe vinden jullie daar een weg in?
.
Fijne vakantiegroet,
Hetty 
de AD(H)D ervaringsexpert
.
#holiday #vakantie #enjoy #relax #adhdervaringsexpert #adhdwomen #adhdkids #adhdawareness #coach #oplossingsgerichtwerken

 

Commentaar op Facebook

Voor een deel herkenbaar. Ik heb altijd een bergje vakliteratuur mee

Ik verslind spannende boeken. In de vakantie (nog) meer tijd voor. Vanaf 1 juli de app Vakantiebieb. Boeken van 1140 bladzijdes (zo groot als je telefoonscherm) 😀

Zoooo herkenbaar!!! En een hele fijne vakantie verder!!!

2 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> blog 31: Ik volg een opleiding en neem mee… mijn felgekleurde Hummer en mijn AD(H)D…
.
Vandaag is de laatste dag van mijn opleiding. Het afgelopen jaar reisde ik 5x 2 dagen af naar Rijsbergen om me bij te scholen in het oplossingsgericht werken.
.
Wat heb ik ongelooflijk veel geleerd! Zelfs na 4 jaar studie in Brugge is het nog steeds waardevol en van meerwaarde om me onder te laten dompelen in het gedachtengoed.
.
Naast het intrainen van oude en nieuwe technieken heeft mijn zelfvertrouwen een ongelooflijke boost gekregen. Dat is natuurlijk altijd goed maar het voelt soms ook wat onwennig.
.
Een gezond portie zelfvertrouwen zorgt bij mij ook altijd voor een wiebeltje in mijn hoofd: “sla niet door Hetty, ga niet stuiteren, kijk uit dat je niet teveel ruimte inneemt”.
.
Als ik dit hardop zou zeggen tegen anderen, zou ik meteen te horen krijgen: Maak je niet dik, je moet stoppen met je klein je houden, er zullen altijd mensen zijn die iets van je vinden, daar moet je gewoon sch#t aan hebben.
.
Lieve mensen……. dat weet ik ook wel….. daar zit ‘t ‘m bij mij niet in. Ik maak me niet zo snel druk om wat anderen van mij vinden, en ik hou me niet klein voor anderen (anders zou ik geen gezonde onderneming hebben), ik heb best veel sch#t aan anderen…….. nogmaals, daar zit ‘t ‘m niet in…..
.
Het gaat erom wat het met mij doet, met mij als coach maar zeker ook met mij als mens…. In mijn hoofd en in mijn lijf….
Als ik goed in mijn vel zit, en ik krijg een boost van de mensen waartussen ik me bevind, dan stijgt mijn energie naar een astronomisch level. Mijn hart gaat harder kloppen, mijn bloed gaat sneller stromen, mijn wangen worden rood, mijn benen gaan wiebelen.
.
Ik zit op het puntje van mijn stoel, ik stel veel vragen, ik lach hard om de grapjes van anderen en, nu wordt het genant, ik lig in een deuk om mijn eigen grapjes.
.
Dit kan lichtelijk irritant zijn voor anderen, dat weet ik, vind ik niet zo’n probleem….. maar de schade die ik bij mezelf aanricht is zorgelijker.
.
Ik rij als het ware in een verlengde Hummer in een veel te felle kleur. Als een malle rij ik rondjes tussen de anderen en stoot hier en daar tegen het trottoir. Ik neem veel ruimte in op de snelweg waardoor anderen geregeld even aan de kant moeten. Mijn energie wordt een kilometervreter. Ik jaag een hele tank benzine in 1x er doorheen, de motor draait met 1 trap op het gaspedaal op volle toeren.
.
Niet handig dit……. Want in no-time transformeert de Hummer naar een zielig hoopje staal.
.
Oeps……
.
Ahum, even terug naar mijn zelfvertrouwen……
.
- Mede dankzij de opleiding die ik heb gevolgd lukt het me steeds beter om te luisteren naar de staat van mijn auto (lees: bewustwording).
- Steeds vaker check ik of de bandenspanning niet te hoog is (lees: balans tussen gezonde spanning en ontspanning in mijn hoofd en lijf).
- Ik kijk geregeld in mijn spiegels (lees: leren van je eigen handelen).
- Het oliepeil, daar hoef ik me geen zorgen om te maken, de wagen loopt gesmeerd (goede basis).
- Houd ik me nog aan de juiste snelheid (lees: hoeveel praat ik met armen en benen?).
- En als laatste….. heb ik mijn gordel om (lees: veiligheid voelen in mijn eigen lijf en hoofd)?
.
En nu zit ik op bed in het hotel. Klaar voor de laatste dag. Vandaag ga ik niet met de Hummer. Er staat namelijk al een Audi op de parking (ook niet nix). En ik heb er weer reuze zin!
.
Ik denk ineens weer aan het compliment dat een deelnemer M. mij gaf op de 2e ochtend van de opleiding (ik bewonder haar enorm): Hetty, jouw aanwezigheid in de groep en jouw inbreng nodigt mij uit om net zo actief en enthousiast mee te doen als jij…..
.
Kijk, deze steek ik toch mooi ff in mijn dashbord kastje….. en die komt er niet meer vandaan!

Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> blog 31: Ik volg een opleiding en neem mee… mijn felgekleurde Hummer en mijn AD(H)D…
.
Vandaag is de laatste dag van mijn opleiding. Het afgelopen jaar reisde ik 5x 2 dagen af naar Rijsbergen om me bij te scholen in het oplossingsgericht werken. 
.
Wat heb ik ongelooflijk veel geleerd! Zelfs na 4 jaar studie in Brugge is het nog steeds waardevol en van meerwaarde om me onder te laten dompelen in het gedachtengoed. 
.
Naast het intrainen van oude en nieuwe technieken heeft mijn zelfvertrouwen een ongelooflijke boost gekregen. Dat is natuurlijk altijd goed maar het voelt soms ook wat onwennig. 
.
Een gezond portie zelfvertrouwen zorgt bij mij ook altijd voor een wiebeltje in mijn hoofd: “sla niet door Hetty, ga niet stuiteren, kijk uit dat je niet teveel ruimte inneemt”.
.
Als ik dit hardop zou zeggen tegen anderen, zou ik meteen te horen krijgen: Maak je niet dik, je moet stoppen met je klein je houden, er zullen altijd mensen zijn die iets van je vinden, daar moet je gewoon sch#t aan hebben.
.
Lieve mensen……. dat weet ik ook wel….. daar zit ‘t ‘m bij mij niet in. Ik maak me niet zo snel druk om wat anderen van mij vinden, en ik hou me niet klein voor anderen (anders zou ik geen gezonde onderneming hebben), ik heb best veel sch#t aan anderen…….. nogmaals, daar zit ‘t ‘m niet in…..
.
Het gaat erom wat het met mij doet, met mij als coach maar zeker ook met mij als mens…. In mijn hoofd en in mijn lijf….
Als ik goed in mijn vel zit, en ik krijg een boost van de mensen waartussen ik me bevind, dan stijgt mijn energie naar een astronomisch level. Mijn hart gaat harder kloppen, mijn bloed gaat sneller stromen, mijn wangen worden rood, mijn benen gaan wiebelen.
.
Ik zit op het puntje van mijn stoel, ik stel veel vragen, ik lach hard om de grapjes van anderen en, nu wordt het genant, ik lig in een deuk om mijn eigen grapjes.
.
Dit kan lichtelijk irritant zijn voor anderen, dat weet ik, vind ik niet zo’n probleem….. maar de schade die ik bij mezelf aanricht is zorgelijker.
.
Ik rij als het ware in een verlengde Hummer in een veel te felle kleur. Als een malle rij ik rondjes tussen de anderen en stoot hier en daar tegen het trottoir. Ik neem veel ruimte in op de snelweg waardoor anderen geregeld even aan de kant moeten. Mijn energie wordt een kilometervreter. Ik jaag een hele tank benzine in 1x er doorheen, de motor draait met 1 trap op het gaspedaal op volle toeren. 
.
Niet handig dit……. Want in no-time transformeert de Hummer naar een zielig hoopje staal.
.
Oeps…… 
.
Ahum, even terug naar mijn zelfvertrouwen……
.
- Mede dankzij de opleiding die ik heb gevolgd lukt het me steeds beter om te luisteren naar de staat van mijn auto (lees: bewustwording). 
- Steeds vaker check ik of de bandenspanning niet te hoog is (lees: balans tussen gezonde spanning en ontspanning in mijn hoofd en lijf).
- Ik kijk geregeld in mijn spiegels (lees: leren van je eigen handelen). 
- Het oliepeil, daar hoef ik me geen zorgen om te maken, de wagen loopt gesmeerd (goede basis).
- Houd ik me nog aan de juiste snelheid (lees: hoeveel praat ik met armen en benen?). 
- En als laatste….. heb ik mijn gordel om (lees: veiligheid voelen in mijn eigen lijf en hoofd)?
.
En nu zit ik op bed in het hotel. Klaar voor de laatste dag. Vandaag ga ik niet met de Hummer. Er staat namelijk al een Audi op de parking (ook niet nix). En ik heb er weer reuze zin! 
.
Ik denk ineens weer aan het compliment dat een deelnemer M. mij gaf op de 2e ochtend van de opleiding (ik bewonder haar enorm): Hetty, jouw aanwezigheid in de groep en jouw inbreng nodigt mij uit om net zo actief en enthousiast mee te doen als jij…..
.
Kijk, deze steek ik toch mooi ff in mijn dashbord kastje….. en die komt er niet meer vandaan!
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Geweldig omschreven! 😅 heel herkenbaar. Ik heb eens gelezen over de vergelijking met een Ferrari met remmen van een Lada. 😉

WoW Hetty wat mooi geschreven weer!! Wat zet dit me ook weer aan het denken😁 ik ga de komende dagen maar eens kijken hoe de staat van mijn auto is 😉

2 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 30: Ik ben op zoek naar tevredenheid neem ik mee…. Mijn uitstelgedrag en mijn AD(H)D….
.
Zo nu en dan bekruipt het me…… een ontevreden gevoel. Ik zit maar een beetje te lummelen op mijn telefoon en er komt niets uit mijn handen. Het is geen verveling, want dat is een uitgestorven vaardigheid. Het is een gevoel dat je niets bereikt hebt waarover je tevreden kunt zijn. Je zit vastgekleefd aan iets wat je gevoelsmatig nauwelijks iets oplevert.
.
Naast het ontevreden gevoel bekruipt me nog iets waar ik mee worstel als ik mijn leven leef op social-media….. uitstelgedrag….. en weet je, dat is nou typisch zo’n AD(H)D dingetje.
Tuurlijk, iedereen zal zichzelf hierin herkennen maar uitstelgedrag als kenmerk van AD(H)D is toch net iets anders als dingen voor je uit schuiven omdat je er ‘gewoon’ ff geen zin in hebt.
.
Ik schud even enkele oorzaken van uitstelgedrag uit mijn mouw:
- Hyperfocus: uitstelgedrag doordat je in een hyperfocus zit. Je kunt je niet losmaken van waar je eigenlijk mee wilt stoppen waardoor je niet in gang schiet voor de volgende klus
- Onoverzichtelijk: uitstelgedrag omdat je de klus niet overziet. Je weet niet hoe je er in hemelsnaam aan moet beginnen
- Te veel, te groot: uitstelgedrag door dat je lijstje zo groot is dat je niet weet waar je eerst moet beginnen
- Enkel presteren onder druk: uitstelgedrag omdat je enkel onder druk presteert waardoor je wacht tot het laatste moment. Uitstellen zodat je de klus kunt klaren met een stoot adrenaline.
.
Nu we enkele oorzaken van uitstelgedrag in kaart hebben, kunnen we zoeken naar wat helpend zou kunnen zijn:
.
- Hyperfocus: bij hyperfocus ontstaat er een enorme (onbewuste) intrinsieke motivatie vanuit het diepst van je vezels. Je hebt dus de mogelijkheid om je te motiveren voor iets! Het is dus de taak om op zoek te gaan wat je motivatie is om die andere, wel belangrijke klus te klaren, dit inzicht helpt je bij een volgende keer.
- Onoverzichtelijk: als ik een klus niet overzie, hak ik ‘m vaak in stukjes. Hierdoor worden het meerdere kleine klusjes maar het zijn wel kleinere haalbare klussen. Daarbij kan ik me dan ook afvragen of ik ze allemaal achter elkaar kan doen of niet.
- Teveel, te groot: als het lijstje te groot is, maak dan een nieuw lijstje. Zet enkel de taken erop die van belang zijn voor dat dagdeel en verscheur het ‘te lange’ lijstje. Vertrouw erop dat de andere klusjes nog eens terugkomen in je gedachten, op een ander geschikter moment.
- Enkel presteren onder druk: onder druk presteren kan soms heel fijn zijn omdat de creativiteit en de drang tot presteren dan eigenlijk heel laat op gang komt. Het lastige is dat je dat van te voren niet weet. Wat je kunt doen is vooraf een bewuste keuze maken voor het uitstellen: “Als ik wacht tot het laatste moment, dan doe ik het op adrenaline. Ik kan er ook voor kiezen om het nu te doen, dat kost me dan even wat meer moeite om op gang te komen en ik gun mezelf daar even wat tijd voor”.
.
Het mooie van bovenstaande is dat er een bewustwordingsproces op gang komt. Hierdoor besef je sneller waar je behoefte ligt, wat je motivatie is, waar je op vast loopt of waar je juist erg goed op gedijt.
.
Doe er je voordeel mee, bij mij helpt dit enorm….. en als het niet helpt, dan heb ik nog een laatste tip voor je….. deze pik ik rechtstreeks van mijn dochter:
.
“Mam, zeg eens heel boos tegen me dat ik mijn telefoon moet wegleggen en dat ik aan het werk moet gaan?”.
.
Zo is er tenminste ééntje die met een tevreden gevoel aan de slag gaat……
.
Fijne groet
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 30: Ik ben op zoek naar tevredenheid neem ik mee…. Mijn uitstelgedrag en mijn AD(H)D….
.
Zo nu en dan bekruipt het me…… een ontevreden gevoel. Ik zit maar een beetje te lummelen op mijn telefoon en er komt niets uit mijn handen. Het is geen verveling, want dat is een uitgestorven vaardigheid. Het is een gevoel dat je niets bereikt hebt waarover je tevreden kunt zijn. Je zit vastgekleefd aan iets wat je gevoelsmatig nauwelijks iets oplevert.
.
Naast het ontevreden gevoel bekruipt me nog iets waar ik mee worstel als ik mijn leven leef op social-media….. uitstelgedrag….. en weet je, dat is nou typisch zo’n AD(H)D dingetje.
Tuurlijk, iedereen zal zichzelf hierin herkennen maar uitstelgedrag als kenmerk van AD(H)D is toch net iets anders als dingen voor je uit schuiven omdat je er ‘gewoon’ ff geen zin in hebt.
.
Ik schud even enkele oorzaken van uitstelgedrag uit mijn mouw:
- Hyperfocus: uitstelgedrag doordat je in een hyperfocus zit. Je kunt je niet losmaken van waar je eigenlijk mee wilt stoppen waardoor je niet in gang schiet voor de volgende klus
- Onoverzichtelijk: uitstelgedrag omdat je de klus niet overziet. Je weet niet hoe je er in hemelsnaam aan moet beginnen
- Te veel, te groot: uitstelgedrag door dat je lijstje zo groot is dat je niet weet waar je eerst moet beginnen
- Enkel presteren onder druk: uitstelgedrag omdat je enkel onder druk presteert waardoor je wacht tot het laatste moment. Uitstellen zodat je de klus kunt klaren met een stoot adrenaline.
.
Nu we enkele oorzaken van uitstelgedrag in kaart hebben, kunnen we zoeken naar wat helpend zou kunnen zijn:
.
- Hyperfocus: bij hyperfocus ontstaat er een enorme (onbewuste) intrinsieke motivatie vanuit het diepst van je vezels. Je hebt dus de mogelijkheid om je te motiveren voor iets! Het is dus de taak om op zoek te gaan wat je motivatie is om die andere, wel belangrijke klus te klaren, dit inzicht helpt je bij een volgende keer.
- Onoverzichtelijk: als ik een klus niet overzie, hak ik ‘m vaak in stukjes. Hierdoor worden het meerdere kleine klusjes maar het zijn wel kleinere haalbare klussen. Daarbij kan ik me dan ook afvragen of ik ze allemaal achter elkaar kan doen of niet.
- Teveel, te groot: als het lijstje te groot is, maak dan een nieuw lijstje. Zet enkel de taken erop die van belang zijn voor dat dagdeel en verscheur het ‘te lange’ lijstje. Vertrouw erop dat de andere klusjes nog eens terugkomen in je gedachten, op een ander geschikter moment.
- Enkel presteren onder druk: onder druk presteren kan soms heel fijn zijn omdat de creativiteit en de drang tot presteren dan eigenlijk heel laat op gang komt. Het lastige is dat je dat van te voren niet weet. Wat je kunt doen is vooraf een bewuste keuze maken voor het uitstellen: “Als ik wacht tot het laatste moment, dan doe ik het op adrenaline. Ik kan er ook voor kiezen om het nu te doen, dat kost me dan even wat meer moeite om op gang te komen en ik gun mezelf daar even wat tijd voor”.
.
Het mooie van bovenstaande is dat er een bewustwordingsproces op gang komt. Hierdoor besef je sneller waar je behoefte ligt, wat je motivatie is, waar je op vast loopt of waar je juist erg goed op gedijt.
.
Doe er je voordeel mee, bij mij helpt dit enorm….. en als het niet helpt, dan heb ik nog een laatste tip voor je….. deze pik ik rechtstreeks van mijn dochter:
.
“Mam, zeg eens heel boos tegen me dat ik mijn telefoon moet wegleggen en dat ik aan het werk moet gaan?”.
.
Zo is er tenminste ééntje die met een tevreden gevoel aan de slag gaat……
.
Fijne groet
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

3 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 29: Ik ga fietsen en neem mee…. Mijn platte stuurtje en mijn AD(H)D….
.
Tot een aantal jaren geleden was ik er helemaal aan verknocht…… mijn racefiets. Iedere avond fietste ik een ronde en genoot van de omgeving en van mijn fitte lijf. Omdat ik in Zeeuws Vlaanderen woon was het wel steeds een zoektocht naar de windrichting zodat ik mijn rondje enigszins comfortabel kon afmaken. Want…. In dit kustgebied waait het namelijk altijd en als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel fietsen met tegenwind….. maar alé, daar was ik destijds wel tegenop gewassen.
.
Het fietsseizoen duurde maar 2 jaar en daarna belandde mijn fiets achterin het tuinhuisje onder een stapel lounge kussens. Heel af en toe mocht fietslief even luchten bij het opruimen van het tuinhuisje en soms, héééél soms (maximaal 2x per jaar) draaiden de wielen even rond tijdens een korte opwarmingsronde.
.
Hoe kwam het nou dat ik mijn voeten niet meer in-klikte op de pendalen? Dat ontdekte ik vorig jaar….. Ik fiets enorm graag maar tijdens het fietsen kom ik in een relaxstand en wil eigenlijk alles van me af fietsen. Alle gedachten, alle prikkels van de dag, de week, de maand. Gewoon even alles eruit.
Als ik dan langs de weilanden het strand en de polders rij, verdwijn ik in mijn eigen coconnetje van rust en geluk. O, wat is het dan lullig dat je een helling afsjeest in een scherpe bocht, richting een fietstunnel….. want daar komt natuurlijk die tegenligger om de hoek en dan ben ik niet meer die vrouw in haar veilige coconnetje….. nee, dan ben ik dus gewoon een Piet Paniek die als de sodemieter in haar remmen moet knijpen als normale deelnemer in het verkeer. Er wordt gewoon van mij verwacht dat ik op mijn eigen weghelft blijf en dat ik een knetter strakke bocht neem waardoor we dit beide overleven.
.
En daar werd ik doodzenuwachtig en heel erg onzeker van. De fractie van een seconde bedenktijd om de stand van mijn handen aan het stuur te veranderen van fietsstand naar remstand brak me op. Dit klinkt voor anderen misschien belachelijk maar als ADD-er heb ik nou eenmaal altijd lichte chaos in mijn hoofd waardoor ik niet blind kan vertrouwen op de verwerkingssnelheid van mijn hersenen. Plotseling remmen op een fiets met een heul smal en gebogen stuurtje en kneiter dunne bandjes is dus niet geheel vanzelfsprekend voor mij (ach, laat me ff lekker overdrijven).
.
Ik haatte mijn fiets, ik haatte mijn stuur, ik haatte mezelf. Ik wilde geen deelnemer zijn aan het verkeer. Ik wilde niet uit mijn lichte hypnose worden getrokken door de wereld om mij heen. Ik wilde gewoon verdwijnen op mijn zadel. Heerlijk in mijn eigen gedachten in mijn eigen wereldje……. En dat gaat niet. Niet op de weg, niet in de Zeeuws Vlaamse polder, niet op de duinen langs het strand…. Niet, gewoon helemaal niet.
.
En toen stond hij daar, mijn zwart-rode vriend….. ongebruikt en eeuwig zonde. Totdat een vriend mij adviseerde om een ander stuur te nemen……. “Je zit dan wat rechter en je hebt je remmen altijd bij de hand”. Nou, manlief heeft het geweten….. Het hele winterseizoen heeft hij moeten luisteren naar een vrouw die zeurde over een ‘plat stuurtje’. En nu, ode aan mijn lief die afgelopen zaterdag heeft lopen klooien aan mijn fiets en het resultaat mag er zijn!
.
Gisteren heb ik mijn eerste toertje gedaan. Alle onzekerheid is verdwenen. Het zweet stond op mijn bovenlip en mijn kaken waren zo rood als een crootje (= bietje op z’n Zeeuws). Wat heb ik genoten zeg! In mijn hyperfocus op de fiets, kop in de wind, brein leeg, chaos even weg.
.
Zie je wel dat ik dit kan! Ik vind alles best, zolang ik de touwtjes maar in handen heb…… ik bedoel natuurlijk mijn remmen en mijn platte stuurtje!
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 29: Ik ga fietsen en neem mee…. Mijn platte stuurtje en mijn AD(H)D….
.
Tot een aantal jaren geleden was ik er helemaal aan verknocht…… mijn racefiets. Iedere avond fietste ik een ronde en genoot van de omgeving en van mijn fitte lijf. Omdat ik in Zeeuws Vlaanderen woon was het wel steeds een zoektocht naar de windrichting zodat ik mijn rondje enigszins comfortabel kon afmaken. Want…. In dit kustgebied waait het namelijk altijd en als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel fietsen met tegenwind….. maar alé, daar was ik destijds wel tegenop gewassen.
.
Het fietsseizoen duurde maar 2 jaar en daarna belandde mijn fiets achterin het tuinhuisje onder een stapel lounge kussens. Heel af en toe mocht fietslief even luchten bij het opruimen van het tuinhuisje en soms, héééél soms (maximaal 2x per jaar) draaiden de wielen even rond tijdens een korte opwarmingsronde.
.
Hoe kwam het nou dat ik mijn voeten niet meer in-klikte op de pendalen? Dat ontdekte ik vorig jaar….. Ik fiets enorm graag maar tijdens het fietsen kom ik in een relaxstand en wil eigenlijk alles van me af fietsen. Alle gedachten, alle prikkels van de dag, de week, de maand. Gewoon even alles eruit.
Als ik dan langs de weilanden het strand en de polders rij, verdwijn ik in mijn eigen coconnetje van rust en geluk. O, wat is het dan lullig dat je een helling afsjeest in een scherpe bocht, richting een fietstunnel….. want daar komt natuurlijk die tegenligger om de hoek en dan ben ik niet meer die vrouw in haar veilige coconnetje….. nee, dan ben ik dus gewoon een Piet Paniek die als de sodemieter in haar remmen moet knijpen als normale deelnemer in het verkeer. Er wordt gewoon van mij verwacht dat ik op mijn eigen weghelft blijf en dat ik een knetter strakke bocht neem waardoor we dit beide overleven.
.
En daar werd ik doodzenuwachtig en heel erg onzeker van. De fractie van een seconde bedenktijd om de stand van mijn handen aan het stuur te veranderen van fietsstand naar remstand brak me op. Dit klinkt voor anderen misschien belachelijk maar als ADD-er heb ik nou eenmaal altijd lichte chaos in mijn hoofd waardoor ik niet blind kan vertrouwen op de verwerkingssnelheid van mijn hersenen. Plotseling remmen op een fiets met een heul smal en gebogen stuurtje en kneiter dunne bandjes is dus niet geheel vanzelfsprekend voor mij (ach, laat me ff lekker overdrijven).
.
Ik haatte mijn fiets, ik haatte mijn stuur, ik haatte mezelf. Ik wilde geen deelnemer zijn aan het verkeer. Ik wilde niet uit mijn lichte hypnose worden getrokken door de wereld om mij heen. Ik wilde gewoon verdwijnen op mijn zadel. Heerlijk in mijn eigen gedachten in mijn eigen wereldje……. En dat gaat niet. Niet op de weg, niet in de Zeeuws Vlaamse polder, niet op de duinen langs het strand…. Niet, gewoon helemaal niet.
.
En toen stond hij daar, mijn zwart-rode vriend….. ongebruikt en eeuwig zonde. Totdat een vriend mij adviseerde om een ander stuur te nemen……. “Je zit dan wat rechter en je hebt je remmen altijd bij de hand”. Nou, manlief heeft het geweten….. Het hele winterseizoen heeft hij moeten luisteren naar een vrouw die zeurde over een ‘plat stuurtje’. En nu, ode aan mijn lief die afgelopen zaterdag heeft lopen klooien aan mijn fiets en het resultaat mag er zijn! 
.
Gisteren heb ik mijn eerste toertje gedaan. Alle onzekerheid is verdwenen. Het zweet stond op mijn bovenlip en mijn kaken waren zo rood als een crootje (= bietje op z’n Zeeuws). Wat heb ik genoten zeg! In mijn hyperfocus op de fiets, kop in de wind, brein leeg, chaos even weg. 
.
Zie je wel dat ik dit kan! Ik vind alles best, zolang ik de touwtjes maar in handen heb…… ik bedoel natuurlijk mijn remmen en mijn platte stuurtje!
.
Fijne groet,
Hetty
De AD(H)D ervaringsexpert

4 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 28: Ik stel mezelf 3 vragen en neem mee….. een gelukkiger leven en mijn AD(H)D… . 1. Wat heb ik vandaag gedaan waar ik tevreden over ben? . Ik heb een dierbare gebeld om te vragen hoe het was afgelopen met een lastige situatie . 2. Wat hebben anderen vandaag gedaan waar ik tevreden of dankbaar om ben? En hoe heb ik daarop gereageerd zodat die persoon dat misschien wel nog eens opnieuw zal doen? . Deze dierbare is bij haar standpunt gebleven en dat bewonderde ik enorm. Ik heb dat ook naar haar benoemd en we hebben daarna nog erg gelachen en gepraat over onze bijzondere band. . 3. Wat zie ik nog om me heen, wat hoor, voel, ruik, proef of ervaar ik waar ik tevreden of dankbaar over kan zijn? . Ik hoorde hoe mijn man aan mijn racefiets aan het sleutelen was zodat ik binnenkort weer buiten kan gaan fietsen. Ik zag mijn zoon thuiskomen van zijn werk en hij maakte een grapje. Ik voelde hoe mijn dochter haar armen om mij heen sloeg toen ik mijn tanden stond te poetsen, ik rook de gebakken kippenpootjes toen ik wat later thuis kwam van mijn werk, ik ervaarde de heerlijke douche mouse van mijn veeeeeeel te dure maar welverdiende Rituals…… . Deze levens-veranderende oplossingsgerichte vragen zijn opgesteld door Dr. Luc Isebaert (oprichter van het Korzybski Instituut waaraan ik 4 jaar lang studeerde). . Stel jezelf deze 3 vragen elke dag voor de komende 2 weken en leer hoe jij je kwaliteit van leven zelf positief kunt beïnvloeden. . . Morgen, 3 mei 2019, is het Solution Focused World Day. Op deze dag komen wereldwijd mensen samen om zich te laten inspireren over het oplossingsgerichte gedachtengoed. En natuurlijk ben ik daar bij! . Fijne groet, Hetty de AD(H)D ervaringsexpert ... Bekijk meerBekijk minder

4 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 28: Ik stel mezelf 3 vragen en neem mee….. een gelukkiger leven en mijn AD(H)D…
.
1. Wat heb ik vandaag gedaan waar ik tevreden over ben?
.
Ik heb een dierbare gebeld om te vragen hoe het was afgelopen met een lastige situatie
.
2. Wat hebben anderen vandaag gedaan waar ik tevreden of dankbaar om ben? En hoe heb ik daarop gereageerd zodat die persoon dat misschien wel nog eens opnieuw zal doen?
.
Deze dierbare is bij haar standpunt gebleven en dat bewonderde ik enorm. Ik heb dat ook naar haar benoemd en we hebben daarna nog erg gelachen en gepraat over onze bijzondere band.
.
3. Wat zie ik nog om me heen, wat hoor, voel, ruik, proef of ervaar ik waar ik tevreden of dankbaar over kan zijn?
.
Ik hoorde hoe mijn man aan mijn racefiets aan het sleutelen was zodat ik binnenkort weer buiten kan gaan fietsen. Ik zag mijn zoon thuiskomen van zijn werk en hij maakte een grapje. Ik voelde hoe mijn dochter haar armen om mij heen sloeg toen ik mijn tanden stond te poetsen, ik rook de gebakken kippenpootjes toen ik wat later thuis kwam van mijn werk, ik ervaarde de heerlijke douche mouse van mijn veeeeeeel te dure maar welverdiende Rituals……
.
Deze levens-veranderende oplossingsgerichte vragen zijn opgesteld door Dr. Luc Isebaert (oprichter van het Korzybski Instituut waaraan ik 4 jaar lang studeerde).
.
Stel jezelf deze 3 vragen elke dag voor de komende 2 weken en leer hoe jij je kwaliteit van leven zelf positief kunt beïnvloeden.
.
.
Morgen, 3 mei 2019, is het Solution Focused World Day.
Op deze dag komen wereldwijd mensen samen om zich te laten inspireren over het oplossingsgerichte gedachtengoed. En natuurlijk ben ik daar bij!
.
Fijne groet,
Hetty
de AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 28: Ik stel mezelf 3 vragen en neem mee….. een gelukkiger leven en mijn AD(H)D…
.
1. Wat heb ik vandaag gedaan waar ik tevreden over ben?
.
Ik heb een dierbare gebeld om te vragen hoe het was afgelopen met een lastige situatie
.
2. Wat hebben anderen vandaag gedaan waar ik tevreden of dankbaar om ben? En hoe heb ik daarop gereageerd zodat die persoon dat misschien wel nog eens opnieuw zal doen?
.
Deze dierbare is bij haar standpunt gebleven en dat bewonderde ik enorm. Ik heb dat ook naar haar benoemd en we hebben daarna nog erg gelachen en gepraat over onze bijzondere band.
.
3. Wat zie ik nog om me heen, wat hoor, voel, ruik, proef of ervaar ik waar ik tevreden of dankbaar over kan zijn?
.
Ik hoorde hoe mijn man aan mijn racefiets aan het sleutelen was zodat ik binnenkort weer buiten kan gaan fietsen. Ik zag mijn zoon thuiskomen van zijn werk en hij maakte een grapje. Ik voelde hoe mijn dochter haar armen om mij heen sloeg toen ik mijn tanden stond te poetsen, ik rook de gebakken kippenpootjes toen ik wat later thuis kwam van mijn werk, ik ervaarde de heerlijke douche mouse van mijn veeeeeeel te dure maar welverdiende Rituals……
.
Deze levens-veranderende oplossingsgerichte vragen zijn opgesteld door Dr. Luc Isebaert (oprichter van het Korzybski Instituut waaraan ik 4 jaar lang studeerde).
.
Stel jezelf deze 3 vragen elke dag voor de komende 2 weken en leer hoe jij je kwaliteit van leven zelf positief kunt beïnvloeden.
.
.
Morgen, 3 mei 2019,  is het Solution Focused World Day. 
Op deze dag komen wereldwijd mensen samen om zich te laten inspireren over het oplossingsgerichte gedachtengoed. En natuurlijk ben ik daar bij!
.
Fijne groet,
Hetty
de AD(H)D ervaringsexpert

4 maanden geleden

De ADHD ervaringsexpert

>> Blog 27: Ik ontmoet Mark Rutte en neem mee…. Zijn volle programma en mijn AD(H)D…

Beste meneer Rutte,

In dit blog wil ik u niet belasten met mijn politieke voorkeur of met vragen over het voortbestaan van de brede middelbare scholen in Zeeuws-Vlaanderen. Over dat laatste hebben we overigens gisteren wel een heel fijn gesprek gehad. Leraren hebben gevochten als leeuwen zodat onze middelbare school kan blijven innoveren. Het bestuur heeft u alles laten weten over onze streek met haar krachten en kwetsbaarheden. En een aantal leerlingen en ouders (waaronder ikzelf) mochten de praktische kant van de problematiek aan het licht brengen.

Maar….excuses, daar wilde ik het dus niet over hebben. Ik wilde graag mijn bewondering naar u uitspreken. Toen ik las wat uw dagprogramma was op woensdag 24 april 2019 moest ik even diep zuchten. Ik kan me voorstellen dat het voor u een prachtige, best ontspannen dag was. Geen moeilijke kamervragen en debatten in een warme zaal maar een dag op pad in ons prachtige Zeeuwse land en water, tussen de ‘gewone’ mensen.

Zoveel verhalen krijgt u te horen, zoveel handen schudden, zoveel mensen aankijken, zoveel schakelen tussen de verschillende afspraken (zoveel foto’s). Ik weet zeker dat u geen AD(H)D heeft. De prikkels die u op zo’n relatief ontspannende dag te verwerken krijgt, zouden er voor mij al genoeg zijn voor een hele maand.

Ik zag onlangs op tv dat u 6 a 7 uur slaapt per nacht, dan ga ik er ook vanuit dat u uw hoofd leeg heeft gemaakt voordat u na zo'n intensieve dag onder de wol kruipt (dat heeft u wellicht op de terugweg in de auto al gedaan).

Ik moet eerlijk zeggen, dat is mij gisterenavond niet zo goed gelukt hoor. Ik moet bekennen dat ik al om 20.30u lag te slapen op de bank in de armen van mijn man. Geheel ontspannen is de nacht niet verlopen want uw bezoek heeft de hele nacht door mijn hoofd gespookt en het is nog steeds een beetje prettig rommelig daarboven. Daarom heb ik veel bewondering voor het werk dat u verzet op een dag.

Ook is me opgevallen dat uw werkgeheugen echt weergaloos is! De details die u onthoudt in de 30 minuten dat ik bij u aan tafel mocht zitten, daar neem ik mijn petje voor af. Nu moet ik mezelf natuurlijk niet helemaal klein maken want als ik aan het coachen ben, lukt me dat ook best aardig. Maar het verschil is dat ik dat doe met slechts 2 of 3 mensen tegelijk en hooguit 4x per dag. En u ziet er meer dan 100 waarvan u er met zeker met 50 in gesprek gaat. En dat met volle oprechte enthousiasme en spontaniteit. Daar heb ik veel bewondering voor.

Meneer Rutte, mijn dag kon niet meer stuk. En mijn week ook niet. De ontmoeting met u heeft me weer wat millimetertjes doen groeien in persoonlijke trots. Dat heeft niets met AD(H)D te maken hoor maar tot mijn geruststelling heb ik ontdekt dat ik niet wil door groeien naar de functie van minister president… dat weet ik nu zeker want daar is mijn mate van AD(H)D niet tegen opgewassen.

Fijne groet,
Hetty Cornelis
De AD(H)D ervaringsexpert
... Bekijk meerBekijk minder

>> Blog 27: Ik ontmoet Mark Rutte en neem mee…. Zijn volle programma en mijn AD(H)D…
Beste meneer Rutte,
In dit blog wil ik u niet belasten met mijn politieke voorkeur of met vragen over het voortbestaan van de brede middelbare scholen in Zeeuws-Vlaanderen. Over dat laatste hebben we overigens gisteren wel een heel fijn gesprek gehad. Leraren hebben gevochten als leeuwen zodat onze middelbare school kan blijven innoveren. Het bestuur heeft u alles laten weten over onze streek met haar krachten en kwetsbaarheden. En een aantal leerlingen en ouders (waaronder ikzelf) mochten de praktische kant van de problematiek aan het licht brengen.
Maar….excuses, daar wilde ik het dus niet over hebben. Ik wilde graag mijn bewondering naar u uitspreken. Toen ik las wat uw dagprogramma was op woensdag 24 april 2019 moest ik even diep zuchten. Ik kan me voorstellen dat het voor u een prachtige, best ontspannen dag was. Geen moeilijke kamervragen en debatten in een warme zaal maar een dag op pad in ons prachtige Zeeuwse land en water, tussen de ‘gewone’ mensen.
Zoveel verhalen krijgt u te horen, zoveel handen schudden, zoveel mensen aankijken, zoveel schakelen tussen de verschillende afspraken (zoveel foto’s). Ik weet zeker dat u geen AD(H)D heeft. De prikkels die u op zo’n relatief ontspannende dag te verwerken krijgt, zouden er voor mij al genoeg zijn voor een hele maand.
Ik zag onlangs op tv dat u 6 a 7 uur slaapt per nacht, dan ga ik er ook vanuit dat u uw hoofd leeg heeft gemaakt voordat u na zon intensieve dag onder de wol kruipt (dat heeft u wellicht op de terugweg in de auto al gedaan).
Ik moet eerlijk zeggen, dat is mij gisterenavond niet zo goed gelukt hoor. Ik moet bekennen dat ik al om 20.30u lag te slapen op de bank in de armen van mijn man. Geheel ontspannen is de nacht niet verlopen want uw bezoek heeft de hele nacht door mijn hoofd gespookt en het is nog steeds een beetje prettig rommelig daarboven. Daarom heb ik veel bewondering voor het werk dat u verzet op een dag.
Ook is me opgevallen dat uw werkgeheugen echt weergaloos is! De details die u onthoudt in de 30 minuten dat ik bij u aan tafel mocht zitten, daar neem ik mijn petje voor af. Nu moet ik mezelf natuurlijk niet helemaal klein maken want als ik aan het coachen ben, lukt me dat ook best aardig. Maar het verschil is dat ik dat doe met slechts 2 of 3 mensen tegelijk en hooguit 4x per dag. En u ziet er meer dan 100 waarvan u er met zeker met 50 in gesprek gaat. En dat met volle oprechte enthousiasme en spontaniteit. Daar heb ik veel bewondering voor.
Meneer Rutte, mijn dag kon niet meer stuk. En mijn week ook niet. De ontmoeting met u heeft me weer wat millimetertjes doen groeien in persoonlijke trots. Dat heeft niets met AD(H)D te maken hoor maar tot mijn geruststelling heb ik ontdekt dat ik niet wil door groeien naar de functie van minister president… dat weet ik nu zeker want daar is mijn mate van AD(H)D niet tegen opgewassen.
Fijne groet,
Hetty Cornelis
De AD(H)D ervaringsexpert

 

Commentaar op Facebook

Toppertje ! En die milimetertjes zie je op de foto 😉

Weer zo leuk verwoord!! Knapperd!! 😘

Top Hetty. ❣

Super leuk stukje. Mooi geschreven

Je hoeft het politiek niet met hem eens te zijn, maar het is een hele aardige, kundige man met veel humor. ( Ik heb hem een paar jaar geleden mogen ontmoeten.) Mijn dochter is pas gediagnosticeerd met ADD. Ik volg je graag....

Kanjer! 👒😘

SUPER

Mooi verhaal.😀

Supertrots, je pa en ma

👍👍

😁👍🏻😘

Trots.😉😘😘😘

Heerlijk verwoord Hetty! Ik ben ook trots op jou! 🙏🏻

Mooi Hetty Cornelis👍

+ Bekijk meer opmerkingen

Bekijk meer